Bir film girdi gösterime. Bomba etkisi yarattı. Henüz gösterime girmeden fragmanları bile rekora koştu ve gişesi ile de bu rekoru takip etmesi bekleniyor. Dünya’nın en büyük yapımlarından olduğu yazılıp çizilse de, ben bunun biraz abartı olduğunu düşünüyorum. Kanımca buna Türkiye’nin en büyük yapımı demek daha doğru olacak.

Filmle ilgili ilk ilginç olan ise, basına tanıtımının yapılmaması idi. Böyle büyük bir yapımda basın tanıtımı neden yapılmaz diye sorulduğunda da ise, gerek oyunculardan gerek seyirciden değişik fikirler geldi. Basın danışmanı Filiz ÖCAL; “filmin uğurunu bozmamak için yapmadık” açıklamasında bulundu.

Filmin yönetmenliğini Faruk AKSOY yaptı. Cihan padişahı Fatih Sultan Mehmed’i Devrim EVİN’de başarı ile canlandırdı. Ulubatlı Hasan’ı oynayan İbrahim ÇELİKKOL İffet dizi filminde kendisini fazlasıyla gösteren bir sanatçı. Oyunculuğu ile geleceğin Kadir İNANIR’I olduğu da fısıldananlar arasında. Era’yı oynayan Dilek SERBEST de yine çok ön plana çıkarılan bir diğer karakter. Top yapımında ki marifeti elbette önemli ama bu kadar ön plana çıkarmaya gerek var mıydı da dedirtiyor insana. Elbette diğer oyuncular ve 15 bin yardımcı oyuncunun yer aldığı filmde, müzikler Benjamin Wallfisch imzalı. Osmanlı mehteran takımının eksikliği ise gözlerden kaçmıyor.

Filmin bütçesinin 17 milyon dolar olduğu söyleniyor. Almanya, Hollanda, Belçika, Avusturya, Fransa, İngiltere, İsviçre, KKTC, Orta Doğu Ülkeleri, Endonezya, Malezya, Rusya, Arnavutluk, Sırbistan, Bosna-Hersek, Makedonya, Kosova, Romanya, Yunanistan, Güney Kore, Tayland, Japonya ve Amerika’da da filmin gösterimi yapılacak.

Filmin bu kadar çok ülkede aynı anda gösterime girmesi de elbette çok güzel. AKSOY; “film sadece bizi ilgilendiren bir tarih değil, tüm dünya’yı ilgilendiriyor. Orta çağı kapatıp yeni çağı açıyor” şeklinde filmi özetlerken, filmde 16 bin yardımcı oyuncunun rol almış. Ünlü yapımcı ayrıca, 5 bin metrekarelik kapalı stüdyoda dekoru ve tarihi kurguyu güzelce görkemleştirmiş. Ancak sanırım Muhteşem Yüzyıla gelen tepkilerden olsa gerek, filmin tamamı bu kaygı ile cihat üzerine yapılan bir film gibi olmuş. Kostümlere 44 bin metre kare kumaş gitmiş ve güzel de olmuş. Efektler doyurucu. Işık da oldukça başarılı.

Bu film bir kez daha gösterdi ki Osmanlı İmparotorluğu’na ait dizi ya da film her ne yapılırsa yapılsın büyük bir ilgi ile beklenir. Millet olarak böylesi bir yapıta sahip çıkar, büyük bir sabırsızlıkla gösterime gireceğini günü bekleriz. Kısacası bu konuda aç bir milletiz. Amma velakin…

Akşemsettin Hazretlerinin Fatih’in hocası olduğunu biliyoruz. Sadece hocası olmakla kalmayıp, fetih sırasında ki, son anda Fatih’in vazgeçmesini önlemesinin dışında gözlerimiz onu filmde çok aradı ama bulamadı, gerçek hayatta Akşemsettin Fatihin hayatında etkisi çok daha fazlası ile var ve hatta saygısı bile film de gölgelenmiş.

Ulubatlı Hasan elbette çok önemli. Ancak en az cihan hükümdarı kadar ön plana çıkartılması, gerekliliği tartışılabilecek olan bir diğer ayrıntı, varlığı bile tartışılırken…

Vezirlerin kendi aralarında ki kavgaları ve Fatih Sultan Mehmed ile fetih ile ilgili fikir ayrışması yaşamaları da sanki fazlasıyla abartılmış olsa gerek. Bir Osmanlı padişahı düşünün ki, sultanı olan kadın da aynı kaygı ile göz ardı edilmiş. Sanki bu durumda yine Muhteşem Yüzyıl’ın olumsuz tepkisinin filme yansıması şeklinde ortaya çıkmış.

İstanbul’un alınmasında ki lağımcıların mücadelesine gerekli vurgu yapılması da filme bir diğer anlam katan özellik. Ancak aynı önemin, gemilerin karadan yürütülmesine gösterilmemesi de gözlerden kaçmıyor. Topların savaştaki etkisi gerçekten de çok önemli ve bu da yeterince ön plana çıkarılmış. Ancak topu yapan kadının öyküsü ve aşkı gereksiz bir şekilde fazladan işlenilmiş, hem de Sultan’ı gölgelercesine ve değerlerimizle hiç ama hiç örtüşmeyecek şekliyle.

29 Mayıs sabahı devasa ordu ile namaz kılarak savaşa hazırlanmak bizi çok güzel anlatılıyor. Ancak keşke aynı hassasiyet, Ulubatlı Hasan’ın özel hayatında da gösterilmiş olsaydı. Bu yaşantının bizim öz değerlerimize uygun olmayışı da gözlerden kaçmıyor.

Fatih Sultan Mehmed’in kendi babasının onu sevgiye aç bırakmasının dimağında ki yarasını, kendi oğlunu savaşa giderken kucaklaması gerçekten de görülmeye değer. Bu sahne de bütün filmde bulabileceğiniz belki de tek insani sahne…

Uykusuz geçen geceler ve otağına kapanarak planlar yapan henüz 21 yaşındaki genç zıpkın gibi bir delikanlı Fatih Sultan Mehmed Han... Hayali Konstantiniye’yi alarak Müslümanların başkenti yapmak. Uykusuz geçen gecelerinde, sabaha kadar İstanbul’a bakarken dua edip; “Ey İstanbul, İstanbul, ya sen beni alacaksın, ya da ben seni” diyerek aht etmiş bir padişah… “Ben benden önceki sultanlara benzemem ben ki Sultan Mehmed Han.”diyerek, bu işe baş koyduğunu gösteren bir cihan sultanı. Böylesi bir hayaliniz ve bunu gerçekleştirmek için esbaba riayet şartlarını bi hakkın yaparsanız, 52 günün sonunda İstanbul’un fethi de gerçekleşmiş olur… Ve İstanbul katolik alemine değil, Müslüman dünyasına başkent olur.

Faruk AKSOY, sinemaya vefa borcunu ödemek için Recep İvedik’den kazandığı paranın tamamını bu filme yatırdığını söylüyor. Başbakan ERDOĞAN da film gösterime girmeden önce, evinde izleyip çok beğendiğini ifade ediyor. Tarihi yeterince okumayan bir toplumun çocukları olarak, hiç değilse bu filmi izleyelim derim. Ancak medyada abartıldığı gibi büyük bir hayal ve beklenti ile sinemaya gitmeyin. Beklentiniz yüksek olursa, hayal kırıklığınız da fazla olur. Bu film daha yapılan bir ilk ve izlenmesinde yarar olan bir film. İşte o kadar!..

Şimdiden iyi seyirler, efendim!..

Twitter.com/yasemintecimer