AZİZ ÜSTEL- Ben fırsatçılığın insanlara çok şeyler yitirdiği kanısındayım. Abdüllatif Şener’in çok değerli bir insan olduğu söyleniyor, ben tanımıyorum kendisini. Devlete hizmetleri vardı ancak bir takım şeyler olup bittikten sonra yakınmak benim kitabımda yazmaz. Ben eğer birinin bir şeyinden şikayetçiysem, gider yüzüne söylerim. Ve o eylem olduğu zaman söylerim. Yani sen Cumhurbaşkanlığı seçimlerine karşıysan, seçim zamanı çıkıp söyleyeceksin, karşıyım diye. Kapanma davası açıldıktan sonra sen niye birden bire açıldın? Bunları daha önce söylesen, çok daha geçerli olur ve çok daha saygıyla dinlenir. Bu tür şeyler beni rahatsız ediyor. Düşen yada sendeleyene çelme takmak, benim kitabımda yazan şeyler değil. Bilakis ona destek olmak lazım. Tabi ki sıkıntıları olabilir, yakınmaları olabilir ama bunların bir zamanlaması vardır. Zor günlerin ortasında kalkıp kendi kurduğun, programını yazdığın siyasi partideki kimi uygulamaları değiştirmenin zamanı değil, onun zamanı daha önceydi. Nasrettin hoca misali testi kırıldıktan sonra olmamalıydı.

“HAİNLERİN SON SIĞINAĞI ULUSÇULUKTUR”

AZİZ ÜSTEL- Aşırı ulusçuluk var. Emile Zola’nın “Dreyfus davası” adlı kitabında çok önemli bir derinlik var. “Hainlerin son sığınağı ulusçuluktur. “Dreyfus’un davasında söylenen son laflarından birisidir bu. Emile Zola’nın çok sıkça dile getirdiği bir laf bu. Çünkü ulusumuz üzerine çok ciddi kafa yormuş bir adam bu. Bunlar ulusçuluğu bilmiyorlar. Ulusçuluğun, vatan-millet-sakarya’sına takılmış kalmışlar. Bugün bir yazı yazıyorum:”Türkiye’den İran’a 10 milyar dolarlık yatırım” diye. Türkiye, İran’da Güney Pers gaz bölgesini satın alıyor bir Türk firması, ulusçuluk bu. Yoksa ben yıllardır zarar etmiş, perişan olmuş kitlenin satılmasına karşı çıkmak ulusçuluk falan değil. “Yabancıya toprak sattırmam!” Bu zamanında Necdet Calp’ın, Özal’a ben köprüyü sattırmam zihniyeti gibi bir şey. Kimse köprüyü alıp bir yere gitmiyor. O Bodrum’daki evi de alıp bir yere götürmüyor. O evi taşımıyor adam, toprağı da alıp götürmüyor bir yere. Orası senin ülkende duruyor, sahibi o adam olabilir. Yarın başka birine satar. Bu da Türk de olur. Bu ulusçuluk falan değil. Demokrat olmanın tanımlamasını yapmak lazım. Demokrasi sadece benim için çalışmaz. Herkes için çalışmak zorunda. Sadece ben demokrat değilim, herkes demokrat olmak zorunda. Ben başı açık bir hanımın üniversiteye girmesini, sonuna kadar savunurum, mini eteği de savunurum. Başı kapalı kızı dışarıda bırakmanın bir anlamı yok. Siyasal simge lafı fevkalade yanlış bir laftır. Siyasal simgeyi başka bir şeye çevirirler. Yarın öbür gün bir adam boynunda haçla gider, bir başka adam Yahudi takkesiyle girer içeriye o zaman onlara da engel olamazsınız. Ama şu bir gerçek ki, insanların dinsel inançlarından dolayı onlara yasaklar getirmemek yanlış ama herkes için yanlış. İçki satmak yanlıştır zihniyeti ne kadar yanlışsa, türbanlı insan üniversiteye giremez zihniyeti de o kadar yanlış bence. Demokrat olacaksınız, adam olmanın baş şartı, demokrat olmaktır.

“EŞİM NESLİHAN 13 EYLÜL’DE SİLAH SESİ DUYAMADIĞI İÇİN UYUYAMADIĞINI SÖYLEMİŞTİ”

AZİZ ÜSTEL- Çok iyi korunması gerekir. Böyle bir şeyin olmaması gerekir. Bunların hepsi Lüksemburg’ta, İtalya’da da, Fransa’da da, Almanya’da da açığa çıkarıldı. Kimisi bunların yer altına girdi, yok oldu bu tür örgütler. İkinci dünya savaşı sonrası kurulan geride kalanlar bunlar. Adı budur, Ergenekon’un, geride kalanlar. Geride kalanlar örgütüdür bu. Onun da aslı, Avrupa’nın Sovyet işgali sonrasından direniş meselesiydi. Sovyet işgali gerçekleşmeyince bu adamlar birden bire kendi ülkelerini yönetmek istediler. CIA’de bunları çok kışkırttı. Özellikle İtalya seçimlerinde komünistlerin iktidarı ele geçirmesi söz konusu olunca bir sürü faaliyetleri oldu. Daha sonra Almanya’da bu çok ciddi biçimde ortaya çıktı. Türkiye’de de bunu biz çok gördük, 27 Mayıslarda, 12 Eylüllerde. Rahmetli Neslihan ile ilgili çok ilginç bir anım vardır. 12 Eylül’ün, 13 Eylül’e bağlandığı gece…Tunalı Hilmi Caddesindeki evimizde oturuyoruz, saat 12:00 gibi. Neslihan dedi ki: “Aziz bir türlü uyku tutmuyor beni” “Niye Neslihan?” dedim. “Silah sesi yok “dedi. Yıllardır Tunalı Hilmi Caddesi, Küçükesat bölgesinden hep silah sesleri gelirdi bize, sabaha kadar. 8-9 Yıldır devam eden bir itiş kakış biter mi? Niye? ‘Çünkü başlatanlar iktidar oldu.’ dan başka bir yorum yapamıyorum. %100 yanılıyor olabilirim ama kitaplar da bunu söylüyor.

AZİZ ÜSTEL- Kesinlikle. Çok insanın canı yandı. Çok insanın kanı yerde kaldı. Ve çok insanın hayatı bitti, mahvoldu. Bu insanlara birinin hesap vermesi gerekiyor. Burada en azından Kenan beyin bir takım şeyleri açıklaması gerekiyor. Kendi açıklaması var: “Derin devlet biziz, devlet gibi bir tehlikenin üstüne biz geliriz” diyor.

AZİZ ÜSTEL- Hayır. Ben zekamla aklımı aynı potada eritemedim. Çok az erittim, genelde eritemedim. Genelde çok zekice davrandığım dönemler oldu, çok akıllıca davrandığım dönemler oldu ancak ikisini de aynı potada eritebildiğiniz zamanlar başarılı oluyorsunuz. Onları aynı potada erittiğim zamanlar, başarılı zamanlardı. İkisini de aynı potada eritemediğim zamanlar ise, iki seksen yerlerde yattığım, süründüğüm dönemlerdir. Mehmet Barlas’la da akrabalığım var. Yeni eşimden dolayı. 12 yıllık eşim Merve ile de kardeş çocuğudur, Gazianteplidirler onlar. Ben çok severim Mehmet’i. Benim Türkiye’de tanıdığım uzak ara en kültürlü, en bilgili insanlardan biridir ama gel gör ki o da zaman zaman zekasıyla aklını aynı potada eritemiyor. Senin ne işin var ana haber spikerliğinde?

AZİZ ÜSTEL- Tabi tabi yanlış seçimler yaptım. Yanlış programlar yaptım. Özel hayatım da da yaptım, iş hayatımda da yaptım. Ama artık 25 yaşına ulaşınca insan ikisini rahatlıkla bir potada eritebiliyor.

AZİZ ÜSTEL- Bu ayıp bir şey değil. Bunun da bilinmesinde fayda vardı. Ben o programı yaparken Adnan bey, Büyükşehir Belediye Başkan adayıydı. Bunu, kendini zeki zannedenler Adnan’a karşı silah olarak kullanmaya çalışırlarken ben de bilinsin ki, ellerindeki silah olmaktan çıksın istedim. Ben kimsenin açığını yakalamak gibi bir niyetim yok. İnsanların özeli beni hiç ilgilendirmedi. İnsanların açığını yakalamanın, utandırmanın, insanları küçük düşürmenin, insanlara çamur atmanın, kara çalmanın çok yanlış şeyler olduğu kanısındayım ben. Bunlar çok ayıp ki insanın, insanlığını götüren şeyler bunlar.

AZİZ ÜSTEL- Ben değnekçi demedim. O da bir yanlış anlaşılmadır. Ben de o da dava açtık beraat ettim. Onun açtığı dava hakaret davasıydı. Ben örnekleme yapmıştım. Mesela ben Galatasaray’ı çok seviyorum ama Fenerbahçe’yi sevmiyorum desem, bu lafların içinden bazı kelimeleri çıkartırsanız, Galatasaray’ı sevmiyorum kalır. Bunun gibi ben asla Mahmut beye değnekçi demedim. Mahmut beyin tavırlarından dolayı kendisini eleştirdim. Bir Galatasaray- Fenerbahçe maçı sonrası takındığı tavırları eleştirmiştim. Ama sonra bunu bir internet sitesi aldı, kendi kafasına göre yorumladı ve yayınladı, o internet sitesinde çıkan yazıya dayanarak dava açtı, ben de Galatasaray’a karşı lig tv’de bir takım görüntülere dayanarak karşı dava açtım. Bitti gitti.

AZİZ ÜSTEL- Hiç sevmiyorum, nefret ederim. Hayır efendim mümessili falan değilim.Ben bundan 25 sene evvel, Sesna tipi uçak üreten bir şirketin mümessilliğini almıştım bir arkadaşımla birlikte. O zaman gazetecilik yapmıyorduk, mümessillik yaptığımız bir dönemdi. Bu şirket sonra gitti, Smith-Wesson adlı firmayı satın aldı. Ben silah mümessilliği yapmadım. Mehmet Ali’ye gelince, El Kaide ile ilgili söylediği son saçma sapan laflar ortada. Şoförüne silah çekmek gibi garaip garip olayların içinde. Mehmet Ali’ye benim söyleyecek lafım yok. Mehmet Ali benim eskiden tanıdığım ve çok sevdiğim delikanlı döneminin birinci sınıf oyuncusu değil artık. Bambaşka bir adam. Tanımıyorum onu. Kim olduğunu da bilmiyorum. Silaha karşı özel bir ilgim olmadı, nefret ederim silahtan.

AZİZ ÜSTEL- O kitap 1984’te Hayvanlar çiftliği adlı kitaptan esinlenerek elde edilmiş bir kitaptı. İnsanların yavaş yavaş makineleşmesi ve toplumun her katmanına yayılmış olan şiddeti alıp genlerine yerleştirmesi sonucu o şiddetin dışa vurumu ve her şeyin şiddetle çözüleceği 60’lı yıllardan miras kalan uyuşturucu kültürünü ve şiddeti iç içe örer. Burgess’in ap ayrı bir dili vardı onu vurgulamak için. Ben de Türkçe de kimi sözcükleri birleştirerek yeni sözcükler türettim. Çok yormuştu beni. Ama çok tutuldu, çok beğenildi, bilme kaçıncı baskısı yapıldı hala satılır halde. Dil, tarih, coğrafya ve edebiyat fakültelerinde bunun üzerinde tez yapıyoruz, sizinle görüşmek istiyoruz diyen öğrenciler oluyor. İlginç ve temiz bir işti o.

AZİZ ÜSTEL- Yo. Yaramaz yapacak fazla vaktim olmadı. Çünkü ben aşağı yukarı 12 yaşından beri çalışıyorum. Yapmadığım iş kalmadı, manav çıraklığından, lağım temizciliğine kadar. Tabi bunları Amerika’da yaptım. Ben tek başıma büyüdüm. Çünkü annem ve babam ayrıldıktan ve biz Amerika’ya taşındıktan sonra tek başıma büyüdüm ve yaşadım. Ben o lafa çok inanırım, “İnsanlar dünyaya tek başına gelir, tek başına gider.”Adıma layık olacak olağan üstü bir iş yapmadım hayatımda. Ama iki ayağımın üzerinde durmayı iyi becerebildim o kadar.

AZİZ ÜSTEL- Benim kemik yaşım da, hissettiğim yaş da 25. Onun için fark etmiyor. Ben kendimi çok genç hissediyorum. Gençlerle çok daha rahat anlaşabiliyorum. Çok daha rahat dialog kurabiliyorum. Çünkü gençler bağnazlaşmadıkları için, dünyaya at gözlükleriyle bakmadıkları için, onlarla her konuda geniş kapsamlı konuşabilmek ve paylaşabilmek olası. Ama insanlar yaşlandıkça ön yargılara kapılıyorlar. Ben ön yargılı ve demokrat olmayan insanlarla konuşmaktan nefret ederim. Zihinsel yaşım o bakımdan biraz ilerlemiş olabilir ama kemik yaşımda hiç böyle bir şey yok, kemik yaşım 25 civarında.

AZİZ ÜSTEL- Halatlarımı binlerce boş limana bağladım. Ernest Hemingway’in bir lafı vardır: “Çok üzer ölümle iç içe yaşarsanız, yaşamın cinsellikten geçtiğini sanırsınız.” Bu bir yanılgıdır tabi ama ben bunu çok uzun süre yaşadım ve bunun da çok zararını gördüm.