Finale yakışan, final gibi bir final oldu. Son yıllarda Avrupa Futbol Şampiyonası ve Dünya Kupası Finalleri genelde çok fazla zevk vermezdi. Ancak bu maç çok kaliteli oldu. Ayrıca da izleyenlere zevk verdi. (herhalde Almanya’yı destekleyenler hariç) Bu şampiyona da defansif futbol büyük darbe aldı. Hücum futbolu ise büyük bir patlama yaptı. İşte final de kupanın özeti gibiydi.

            Skora baktığınız zaman İspanya kıl payı kazanmış izlenimini edinebilirsiniz. Ama işin aslı öyle değil. İspanya farkı kaçıran taraf oldu. Almanya ise çok çok kötüydü. Katalan ekibi kaliteli bir orta sahaya sahip. İyi top kullanıyorlar. Hücuma etkili ve hızlı çıkabiliyorlar. Özellikle savunmanın arkasına attıkları yerden ve derin toplarla pozisyon kovaladılar.

            Torres Alman savunmasını terletiyor. İniesta o müthiş enerjisi ile panzerleri yıpratıyordu. İspanya’daki hırs ve kazanma azmi kendini belli ediyordu. Almanya atağa çıkmakta büyük sorunlar yaşıyor. Savunmasında da büyük açıklar veriyordu. İspanya bu maçı kazanmayı çok istiyordu. İstediklerini de almasını bildiler.

            Löw’ün Kuranyi’yi oyuna almasından sonra birazcık silkinir gibi oldu panzerler, işte burada Aragones devreye girdi. Yaptığı akıllıca işlerlerle kısa süreli bu etkiyi kırdı. Daha sonra da İspanya maçı alıp götürdü. Son dakikalarda da çok fazla zorlanmadan uzun yıllar hasret kaldıkları kupaya ulaştılar.

            F.Bahçe’nin yeni hocası, eskisini devirdi. Keyif veren bu turnuvanın finali de keyif verdi.