Alâeddin Hoca da seslendirdiği eserlerle unutamayacağımız bir gece yaşattı bizlere. İlk olarak bestesi ‘hocası’ Sadettin Kaynak’ a güftesi de Cenab Şahabettin’ e ait olan muhteşem eviç şarkıyı okudu. 82’inci yaşına ilk adımını atan Hocamıza da bu şarkı pek yakıştı doğrusu; sanki seksen ikinci değil de yirmi sekizinci yaş günü kutlanan genç bir delikanlı gibi idi eseri okurken:
         Doğuyor ömrüme bir yirmi sekiz yaş güneşi

Bir kuş okşar gibi sen saçlarımı okşarken

Koklarım ellerini gülleri koklar gibi ben

Avucundan alırım kış günü bir yaz ateşi

Ardından kendi hicaz şarkısının melodileri gönülleri bir kere daha hüzünle doldurdu; hele de bu şarkının nasıl doğduğunu bilenler için: Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok.

Sene 1962. Faruk Nafiz Çamlıbel, bir gün Alâeddin Yavaşça’yı arar. ‘Eşinin göğsünde bir şişlik olduğunu ve onu o zamanın ünlü cerrahı Hazım Bumin Hoca’ nın muayene etmesini arzu ettiğini’ söyler. Alâeddin Yavaşça da Hazım Bey’ i arar, durumu anlatır. Tabii, ‘Hemen gelsinler’ der Bumin Hoca.

Ancak, ne var ki Çamlıbel’ in eşini muayene eden Hazım Hoca’ nın sözleri umut kırıcıdır. Memedeki tümör göğüs duvarına ve koltuk altına iyice yayılmıştır, cerrahi olarak yapacak bir şey kalmamıştır. O zaman için kemoterapi ve radyoterapi gibi tedavi imkânları da çok etkili değildir. Ünlü şairimizin eşi kısa bir süre sonra hastalığa yenik düşer.

Aradan bir kısa bir süre geçer ve bir gün Alâeddin Yavaşça’ya bir zarf içinde iki güfte gelir. Bunlardan biri işte bu dinlediğimiz muhteşem şarkının sözleridir:

Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok

         Bir yer ki sevenler sevilenlerden eser yok

         Bezminde kadeh kırdığımız sevgililer yok

         Bir yer ki sevenler sevilenlerden eser yok

         Alâeddin Hoca daha sonra ‘hocası’ Sadettin Kaynak’ ın Aşık Emrah’ ın mısralarından ilham alarak bestelediği hicaz şarkısını okudu:

         Hazan ile geçti gülşen-i bostan,

         Eyler dertli bülbül zâr garib, garib,

         Haraba yüz tuttu bizim gülistan,

         Ağla şimden geru var garib, garib.

         Emrah bizim ilin gonca gülleri,

         Açılmıştır öter dost bülbülleri,      

         Ben garib sergerden gurbet elleri,

         Gezeyim bir zaman yâr garib, garib.

         Hoca, daha sonra da ‘Bir şarkı bu kadar güzel olabilir’ sözleriyle tanımladığı, Şekerci Cemil Bey’ in ‘zarif’ hicaz eserine hayat verdi:

         Ne küstün bi-sebeb öyle

         Niçin üzdün beni böyle

         Sükut etme aman söyle

         Ne gördün âşinâlıkdan

         Ne buldun bi-vefalıkdan

         Niçin böyle kaçarsın sen

         Ne istersin güzel benden

         Gönül vazgeçmiyor senden

         Ne gördün aşinalıkdan

         Ne buldun bi-vefalıkdan

         Hicazın hüznünden hocanın mahur şarkısı ile çıktık, bahara erdik:

         Şimdi bahara erdim, gonca gonca gül derdim

         Uzanıp da alsana, sana vermeye geldim

         Seni görmeye geldim, seni sevmeye geldim

         O renkli yanağından, bir kez öpmeye geldim

         Yan gönlüme yan dedim, aşkınla çevrelendim

         Haydi beni sarsana, bak işte dize geldim,       

         Uzat gülgûn dudağın, aç o cennet kucağın

         Yak beni öldür beni, canım vermeye geldim

         Hoca ‘Bedrettin Bey burada iken Boğaziçi’ ni söylememek olmaz’ diyerek İstanbul’ u en güzel anlatan şarkılardan biri olan hicaz eserini söyledi son olarak:

Boğaziçi, şen gönüller yatağı
Her bucağı âşıkların otağı

Yamaçları sanki cennetin bağı
Mehtâbı hoş, güneşi hoş, günü hoş
Boğaziçi herkesi eder sarhoş

Pırıltılar oynaşırken sularda
Öpüşürler martılar kuytularda
Tarabya’ da, Bebek’te, Üsküdar’da
Mehtâbı hoş, güneşi hoş, günü hoş
Boğaziçi herkesi eder sarhoş

Gönüllerin kaynaştığı beldesin
Lâledesin, sümbüldesin, güldesin
Rûha dolan aşkınla bestemdesin
Mehtâbı hoş, güneşi hoş, günü hoş
Boğaziçi herkesi eder sarhoş

         Hocadan sonra söz alan Bedrettin Bey ise  bu şarkının kendisi için ne kadar önemli olduğunu şöyle anlattı:

         ‘’O zaman Aydın Germencik’ deyiz. Tarlada çalışıp para kazanıyordum. İki günlük yevmiyem olan 2.5 lira ile bu şarkının plağını almıştım. Bu şarkı beni o kadar çok etkilemişti ki daha İstanbul’ u görmeden İstanbul’ a ve Boğaziçi’ ne adeta aşık olmuştum. Yıllar sonra Turgut Özal tarafından bana verilmek istenen önemli görevleri kabul etmedim. Ben Boğaziçi şarkısı ile aşık olduğum şehrin belediye başkanı olacaktım.’’

         1 Mart 2008 unutamayacağımız bir gece oldu. Hocamıza ve sevgili eşi Ayten Abla’ mıza nice sağlıklı, huzurlu, mutlu ve musiki dolu seneler diliyor, ellerinden öpüyorum.