Ben seni napayım yüreğim?
Nerelere asayım?
Bilmez misin?
Aşk mutlak bir bedel ödetir insana.
Külfetli bir nimettir tabir-i diğerle…
Ne diyeyim ki?
Git işine aşk mısın nesin?
Şimdi neden hem de durup dururken aklım sen de oynatıyorsun?
Biliyorum Aşk susmaktır, susup kabullenmek.
Adını alfabe kabul etmektir…
Biliyorum
Gün gelse, bütün alfabeler birleşse,
bütün ormanlar kalem, bütün aşklar mürekkep olsa
ve hepsi birden hadlerini aşıp onun güzelliğini anlatmaya kalkışsa
emin ol
ancak bir kitapta önsöz;
kuytu sandıklarda uyumaya layık, opakla saydam arasında dokunmuş, müphem bir önsöz olabilirler ancak.
Özetle,
güzelliğini tarif etmekte kifayetsiz kalakalmaktır.
Kalakaldığından susmaktır…
Kelâmın kalemin tükendiği yerde bir limanı sessizlik bilip susmaktır…