Bir toplumda...
Bir toplumda;
Namaz kılan çoğunluk, cemaat unsurları mümin kardeşler, farzdan sonra sünnet kılmak için hızla, aceleyle, koşarak ayrılıyorsa birbirinden...
Din kardeşim demekle kardeş olunmuyor yargısı oluşuyor bende...
Birbirlerinin kokularından pek hoşlanmıyorlar fikri hasıl oluyor...
Bir toplumda;
Omuz omuza ‘hepimiz kardeşiz’ sloganları atan cemiyet yahut vatandaş unsurları isimsiz dostlar, pazara kadar anca takip edebiliyorsa sahiplendikleri ortak idealleri...
Dostum demekle dost olunmuyor bilinci oluşuyor bende...
Bir toplumda;
Yiğitlik nidaları, bölünmez vatan, millet bölünmez diye atılıyorsa ki ne güzel...
Lakin ardından menfaat hesapları, usulsüz devlet paylaşımları için kılıçlar çekilip, namlular yağlanıyorsa...
Bölünmez vatan, millet bölünmez sloganı o ağızlarda dua değil lakırdıymış gibi geliyor bana...
Bir toplumda;
Teröristin adı var, eylemi var, kopardığı kolları bacakları, çıkardığı gözleri varsa halk arasında fakat ne hikmetse kendisi yoksa ortalarda...
Ben halkın da, devletin de gücünden, samimiyetinden şüphe ediveriyorum bir an...
Boş safları doldurmakta tereddüt eden, safın genel görüntüsüne göre yer tutmak isteyen insanlar camilerde çoğunluktaysa...
Cemaat unsurları mümin kardeşler, farzdan sonra sünnet kılmak için hızla, aceleyle, koşarak ayrılıyorsa birbirinden...
‘Hepimiz kardeşiz’ haykırışları eve kadarsa... Yiğitlikler sadece kalabalıkken ise... Ve aynı düşüncede bir sürü, bol ele başlı çıkar grupları şeklindeyse...
Bence;
Bacağı, bedeninden ayrılan kadın gibi kopuyoruz gittikçe...
Sıcak sıcak anlamıyoruz ama bir lahza ne oldu diye baktığımızda kocaman bir acı hissedeceğiz feryat figanlar içinde...
Kardeşim demekle kardeş olunmuyor ey ihvan...
Dostum demekle dost olunmuyor ey yoldaş, yurttaş...
Yiğitlik teoride yazılmıyor ey komando...
Halkım, vatanım, memleketim demekle, konuşmakla bunların hiçbirine sahip olunamıyor ey millet, devlet...