Canlı kalkan mizahı...
Mizah anlayışımdaki hızlı değişim bazen korkutuyor beni...
Eski hüzünlü, kötü şeylerin çoğunun zaman geçtikçe; devir ve devri değiştiren insan değiştikçe, gülmeceye dönüşeceğini iyi bilirim...
Orta oyunlarının, doğu oyunlarının, - hem orta hem doğu diyelim - değişmez senaristidir zaman çünkü...
Lakin gözlerim açıkken acı cümlelere gülmezdim hiç!..
Alışkanlıklarımı değiştiren samimiyetsiz demagoglar utansın...
Hislerime çivi çakan, halkını sözde düşünen zalim vekiller arlansın...
Ölümden bahsedenleri elimin tersiyle itebileceğim, ölmesin kimse diyenlere bıyık altı gülebileceğim hiç gelmezdi aklıma... Allah beni yerle bir mi etsin!..
Yo yo!.. Yüzüme, bu pis mimiği iliştiren ağızlar lal olsun...
Düne kadar; buldukları kürsüler, çıktıkları otobüsler, bağdaş kurdukları sedirler, bağladıkları poşular altında; bazen paragraf başlarında, bazen satır aralarında; ödeşmekten, intikamdan, misillemeden, bombalardan, canlı bombalardan bahsedenlerin yahut bunları diline söz edenleri kınamayarak sahip çıkanların; gittikçe etraflarını sarmaya, daralmaya başlayan korku halkaları müsebbipli kabarmış cesaret damarlarıyla(!)canlı kalkan olacaklarını söylerken ki resimlerine kahkahalarla gülmeyeyim de ne yapayım ben!..
Hiç geçmezdi aklımdan oysa!.. İçinde ölüm olan bir şeye gülebileceğim...
Utanıyorum kendimden!.. Beni kendimden utandıranlarsa, kızarmadan dolanıyorlar temsil ettiğini düşündüğü halkının içinde...
Milletin böğründe birer canlı bombayken, canlı kalkan olmaktan dem vuruyorlar...
İhaneti, unutmasam da sessiz saklayabilirim, değişimi, beğenmesem de kabul edebilirim, konuşmaları, içimden sövsem de sonuna kadar dinleyebilirim, fikrimi, sövdüğünü bilsem de söyleyebilirim, fikrini, öfkeden kudurduğumu bilse de dinleyebilirim...
Belki çoğumuz...
Lakin; riyayı kaldıramam...
Sanırım hepimiz...
O kadar samimiyetsizler ki...
Gitsen, ölsen ne olacak!.. Milletin seni, - hadi senin deyiminle -, senin milletin seni, teröristlere canlı kalkan ol diye mi seçti!..
Ne komik ve ne üzücü!..
Mizah anlayışımdaki hızlı değişim bazen korkutuyor beni...