Aydınlık dergisi ADD Genel Başkanı Tansel Çölaşan'ın açıklamalarına yer vermiş, Çölaşan şöyle diyor:

“Neredeyse 'baskı' diyeceğim şekilde talep var. 'Türkiye Cumhuriyeti bir yere götürülmek isteniyor. Ne için siz oturuyorsunuz? Biz hazırız' diyorlar. Bakın bu çok güzel bir ifade. İnsanlar bizden öncü olmamızı bekliyorlar. Biz bu anlamda mitinglere başlamayı düşünüyoruz."

Açıkçası bu ifadeler bana 2007 yılını hatırlattı; birkaç sivil toplum kuruluşunun birleşip cumhurbaşkanı adayı olan Abdullah Gül'ün şeriat getireceği (!) düşüncesiyle yaptığı mitingler vardı ve gerçek şu ki bu mitingler başarısız olduğu gibi ardından dört sene geçmesi ile birlikte paranoya düşüncelerde boşa çıktı.

2007 yılında Türkiye Cumhuriyeti kendi cumhurbaşkanını bile kendi iradesiyle seçememe durumuna gelmesi yetmiyormuş gibi o mitinglerde “Asker göreve!” sloganlarının yankılandığını kendi kulaklarımla duydum.

Hatta başka bir ayrıntıyı söyleyecek olursak, Türkan Saylan İzmir'deki mitingte “Ne şeriat, ne asker!” düşüncesinde olduğu için konuşturulmamıştı ve bağlamında da bu mitinglerin hangi amaçlar için hazırlandığı da ortaya çıkmıştı.

Şimdi aynı mitingler, aynı çağrıcı kurumlarla birlikte yapılmak isteniyor ve muhtemelen bu mitinglerin amacı da belli; halkı 'şeriat' paranoyasıyla meydana toplayıp büyük bir ekranda Recep Tayyip Erdoğan'a “yuh!” çekilmesi ve sonucunda birilerinin bu kötü gidişe (!) dur demesi için yapılacak.

Türkiye'nin kendini aşmış birçok problemi varken ve problemlerin çözümü AKP – CHP arasına sıkışmışken böyle mitingler anca birilerinin egolarını tatmin etmek için yapılacak; nitekim yapılan mitingler sonucunda birileri göreve çağırılacak, oysa ki kendi düşünceleri ne olursa olsun demokratik bir üçüncü yol seçeneği sunulmayacak.

Canım memleketimin emek sömürülmesi ve yoksulluk seviyesi maksimum düzeye fırlamışken, tüm bunların yanında insanların kimlik mücadeleleri mağduriyet mücadelelerine dönüşmüşken ve ortada hala birileri dokuz sene önce de olduğu gibi “Laiklik elden gidiyor!” şeklinde paranoyalara kapılmışken hiç kendinizi yormayın; bu iş AKP'nin iktidarını ve CHP'nin ana muhalefetini garanti altına almaktan başka bir işe yaramıyor.

Gittikçe yörüngesini sağa ve doğuya kaydıran bir AKP'nin karşısında adamakıllı bir muhalefet olmamasını bırakın; Türkiye'nin Kürt Sorunu'dur, Alevi Sorunu'dur, Başörtüsü Sorunu'dur gibi mağduriyet problemlerini zaten AKP ve CHP çözemez, bu sorunların çözümü demokrat bir sol seçenekten geçiyor.

Ama bunları dahi görmeyen bazı Kemalist kesim ve çevreleri takılmış bozuk plak gibi dokuz sene önceki aynı argümanları söylüyorlar ve 2007'deki cumhuriyet mitingleri sonucunda ortaya çıkan CHP – DSP ittifakı sonucunda başarısız oldukları gibi bunda da aynı şekilde başarısızlıklarını şimdiden ifade ediyorlar.

Kendilerince bu ülkeyi ve bu halkı sevdiklerini söyleyen bir kesim insanların böyle bir başarısızlığı dokuz senedir görmedikleri gibi şimdi göreceklerini de söyleyemem ama, kaybedeceklerini bile bile böyle bir işin altına girmeleri sevgiyi, aşkı mı temsil ediyor?

24-25 Aralık günlerinde yaptıkları Ulusal Yönetim Sempozyumundan da söz eden Çölaşan, Türkiye'nin sorunlarının çözümünün Kemalizm'de olduğunu ifade etmiş ve şöyle konuşmuş:

"Türkiye'de bugün Kemalizm tartışılıyor. Süresinin dolduğu, tasfiye edilmesi gerektiği iddia ediliyor. Hatta CHP'nin yeni kuralları, yeni yönetimiyle birlikte belirlenmek istenirken, çok yoğun da bir baskı altında tutuluyorlar. Aslında Kemalizmden ne kadar ayrılır, uzaklaşırsa CHP sanki halkla o kadar bütünleşecekmiş gibi bir tavır. Atatürkçü düşüncenin mirasçıları olarak derneğimiz bilim adamlarının görüşlerini almak, durum tespitini yapmak için bu sempozyumu düzenledik."