Cüret...

Cengaver yürekliliği demektir; bunca yıl gövdemin üstünde taşıdığım serimin bir çok konuda karışık olmasına rağmen bazılarında şüphesizliği, netliği ve aydınlığıyla göz kamaştıran vesvesesiz yollarında, ‘cüret’...

Dostça, kardeşçe isteklerdir gözümde; görülmeyenleri anlatan, üzeri örtülenleri, es geçilenleri adabıyla hatırlatan, eksiklerin giderilmesini dileyen, gel beraber giderelim arazları, yanlışları doğrultalım, hoyratlıkları, varsa eşitsizlikleri kaldıralım, katilleri, kötüleri tanıyalım, hafızamızı eş zamanlı ve ispatlı güncelleyelim diyen...

Omuz omuza yakınlığın, yüzüne, gözüne bakarak konuşan mertçe cesaretini anlarım ben ‘cüret’ deyince; sözünü sakınmadan ama dostça, kaşı gözü oynamadan yüreği ak delikanlıca, sağa sola korku salma gayreti içinde olmadan, sinsilikten ve hainlikten uzak...

Ben ‘cüret’ deyince adam gibi, insan gibi manalar çıkarırım...

Olumlu şeyler düşünürüm; iyiliklere, güzelliklere, birliklere, beraberliklere, dostluklara, yarım kalanların tamamlanmasına vesile olacak bir tavırdır diye inanırım...

Lakin benim gibi düşünmeyenlerin varlığını da bilirim...

Düşüncesizce kürsü böğürtüleri, cahillikten süzme cühela aymazlığı, sinsi pervasızlıkların kana susamışlığı da içini dolduruyor bazılarımız için, ‘cüret’ sözcüğünün...

Bebek katili terör örgütüne ‘Pe ke ke’ dendiğinde, ‘kürtlere soykırım yapıldı’ diye nidalanıldığında üç beş şakşakçının ritmiyle, benim topraklarıma ‘kürt coğrafyası’ dövizi yaftalandığında, bir eli kanlıya ‘sayın’ diye seslenildiğinde, tehditle kepenk kapattırıp ‘halk protesto etti’ yalanları şavullandığında, sokakların çöplerini toplamayıp Türkiye Cumhuriyeti yerine T.C. dedikleri vatanımın başbakanına (kim olduğu önemli değil başbakanın, hedef onun temsil ettiği makamdır) ‘çöp siyasetini ona bırakıyoruz’ diye, alaydan beter pis gülüşler uçurulduğunda, bu ne ‘cüret’ diye hayıflanmam bundan...

Benim için dostluğa, yakınlığa, kardeşliğe, sorunların çözümüne vesile bir tavır demekken ‘cüret’; bazı densizler için hainlik ve terörizmden yana durmak yazık ki!.. Kışkırtma, kalkıştırma, isyan, ayaklandırma nafile çabaları demek ne acı ki!..

O yüzden biraraya gelemiyoruz işte...

Ancak bir hayalim var yine de!..

Hainlerin, ihanetleri cezasız kalmayacak... Ve onları cezalandıranlar, bizzat tehditle kepenk kapattırdıkları dostlarım olacak... Benim kürt kardeşlerim

İçimizdeki, hain meczupların yok olması ümidiyle...