Daha nereye kadar sabredeceğiz!
Birkaç gün önce, yine Güneydoğu’da vatani hizmetini yapan, 7 kahraman askerimizi şehitlik mertebesine uğurladık. Yaşamının baharında 7 sevgili gencimiz, yürekleri vatan sevgisiyle dolu olarak aramızdan ayrıldılar… Milletimizin başı sağolsun!...
PKK denilen hain terörist grubun bir militanının alçakça attığı bir el bombası sonucu, karakollarında yemek yerken yaşama veda eden can parçamız sevgili yavrularımıza Allah’tan rahmet, acılı anne, baba ve yakınlarına sabırlar dilerim…
İçimiz yanıyor içimiz… Bir evlat yitirmenin bir anne ve baba, için ne dayanılmaz acı olduğunu biliyoruz… Her evlat sahibi insan, bir evlat yitirmenin acısının ne olduğunu, kendi evladını yitirmese bile hisseder…
PKK denilen hainler grubu bölücü örgütün arkasında kimlerin olduğunu çok iyi biliyoruz… Hani şu dostumuz ve stratejik ortağımız dediğimiz ABD var ya işte o devlet PKK’nın bir numaralı destekçisi…
Kuzey Irak’ta bir Kürt devletinin kurulması için, her şeyi planlayan ve yapan ABD, artık işi iyice azıttı… Gelen haberlere göre, Kuzey Irak’ta Irak bayrağı indirilmiş ve Kürdistan bayrağı çekilmiş…
Artık sabrımız taşıyor!...
Dağ gibi evlatlarımızın, hain PKK kurşunlarıyla yaşamlarını yitirmelerine dayanacak gücümüz kalmadı!... Davul Zurna ile “En büyük asker bizim asker” coşkusuyla Güneydoğu’ya uğurladığımız can parçası yavrularımızın, Bayrağımıza sayılı tabutlarıyla geri dönüşlerine isyan ediyoruz… Evet duysun kainat, duysun yer yüzü alemi, duysun hain bölücü örgüt PKK, İçimizde büyük insan var!... Büyük isyan!..
Dün Türkiye şehitlerine ağladı!..
Dün tüm analar babalar ağladı!..
Dün Türk milleti ağladı!..
Dün tüm kainat ağladı!...
Bize diyorlar ki, yazılarında, konuşmalarında Türk milliyetçiliği yapma!..
Türk’üm deme! Sen Türkiyeli’sin!..
Bu ülkede yaşayan herkes, Türkiyeli diyorlar!..
Nasıl demem ben Türkoğlu Türk’üm!
Bu vatan, bu topraklar Türk’lerin!
Bu ay yıldızlı bayrak Türk’lerin!
Bu dağlar, taşlar, ovalar, göller Türk’lerin!
Tarlalarında yetişen ürün, bahçelerinde açan çiçekler Türk’lerin
Ağaçlarında yetişen meyveler, dallarında öten kuşlar Türk’lerin!
Okullarında “Türk’üm, doğruyum, çalışkanım…” diye haykıran çocuklar Türk’lerin!
Sınır boylarında vatan koruyan askerler Türk’lerin!
Yurdu uğruna yaşamının baharında hain PKK kurşunları ya da mayınlarıyla şehit olan Mehmetçikler Türk’lerin!
Şehitlerin arkasından gözyaşı döken analar babalar Türk’lerin!
Şehitlerle birlikte hayalleri umutları sevdikleri ile kara toprağa gömülen genç kızlar, taze gelinler Türk’lerin!
Babasız kalan küçük yavrular Türk’lerin!
Nasıl demem ben Türkoğlu Türk’üm!
Nasıl demem!
Nasıl demem!
Şehidim var benim!
Yaşama küsmüş nişanlı kızım, taze gelinim var benim!
Gözü yaşlı anam, boynu bükük kalmış babam var benim!
Babasız kalmış küçücük yavrum var benim!
Sahipsiz ve güçsüz bırakılmaya çalışılan, Mustafa Kemali arayan milletim var benim!
Üzerinde bölüp parçalamak için akbabalar uçan vatanım var benim!
Şehidimin kanının hesabını sormaya yeminim var benim!
Nasıl demem Türkoğlu Türk’üm diye!..
Nasıl demem!
Nasıl demem!
Şehidim var benim!
Yaşama küsmüş nişanlı kızım, taze gelinim var benim!
Nasıl demem Türkoğlu Türküm!
Nasıl demem!
Nasıl demem!
X
Yukarıda ki yazımız internette 6 haziran 2007 tarihinde yayınlanmıştır.
Bugün yazılmış gibi geçerli. Ne yazık ki, değişen bir şey yok. Yüreğimiz yanmaya devam ediyor…
15 şehit daha verdik…
İçimiz yanıyor içimiz!
Kime haykıralım, söyler misiniz kime?
Analar, babalar, kardeşler, oğullar, kızlar, gelinler… başımız sağolsun!
Türkiyem başın sağolsun!
BURHAN ÖZBEY
burhanozbey21@hotmail.com
burhanaozbey@yahoo.com