Uzun zamandan beri karşılaşmadığım bir tanıdığımla karşılaştım geçen sabah. Suratı asık, morali bozuk.. Ayak üstü azıcık sohbet ettik, ne olduğunu sordum neşesiz görüntüsünün kaynağını öğreneyim belki yardımım dokunur diye. 'Tarkan' dedi ‘uyuşturucudan gözaltına alınmış, şaştım kaldım’ dedi.

Onun şaşıp kaldığı bu duruma ben şaşıp şaşıp kaldım.. Acaba uyuşturucu kullandığı için mi üzülmüş diye sorularımı biraz daha detaylandırdım. Ne de olsa çocukları var, Tarkan seviyorlardır belki, yanlış örnek oluyor diye üzülmüştür falan..‘Hayır, bir sürü insan kullanıyor bunu, ne yani şimdi Tarkan’ın evinde buldular diye hapis mi yatması gerekiyor’ gibi bir yanıt aldım. Uzun uzun bir şey söylemeden bakmış olacağım ki ‘Sen de pek iyi görünmüyorsun’ dedi. Evet, iyi değildim, haklı. Tarkan meselesi sürerken,  ülkede çok ciddi gelişmeler oldu, dünyada çok ciddi olaylar oldu. Fırtınası oldu, depremi oldu, gazetelerin birinci sayfalarına sığamadı ciddi haberler. Ancak benim 40 yaş üstü, iyi eğitimli tanıdığımın hafızasında tek bir haber yer etti üzüntü olarak. Tarkan uyuşturucu kullanmaktan gözaltına alınmıştı. Bir Tarkan kolay yetişmiyordu, haksızlığa uğramıştı..

Yüzlerce insan depremde ölmüş, mühim değil, zaten çok uzak orası bize olan bir şey yok. Tekel işçileri sokaklara dökülmüş, olsun,  zaten işçilerle işim yok. Ülkede ciddi sorunlar var, yer yerinden oynuyor, herkes diken üstünde; olsun, siyasetle işim yok.

 Tarkan uyuşturucudan göz altına alınmış, kullanıcıyım diye de ifade vermiş; bak şimdi çok üzüldüm işte, a acayip oldum..

Kıl oldum abi..

silaonat@haberx.com