VİYANA, 29/06(BYE)--- Tirajı günde 311 bin olan ve Graz'da yayımlanan yerel Kleine Zeitung'un 26 Haziran 2010 tarihli sayısında, Stefan Winkler imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan Brüksel çıkışlı yorumun çevirisi şöyledir:
--Ankara'nın Büyük Bölgesel Güç Olmak İçin
Nasıl Çalıştığı ve Avrupa'ya Nasıl Yabancılaştığı Hakkında--
Hor görülen sevginin sonu derin ümitsizliklerden doğan gülünç tepkilere, isyandan cinnet geçirmeye kadar varabilir. Bu durum Türkiye için kendi tarihî mirasının geçmişini düşünmeye neden oldu.
Ankara, Avrupalıların Türkiye'nin onların özel kulübünde hoş karşılanmadığını anlamasını sağlamaya çalıştıkları ölçüde AB'ye sırtını dönüyor ve Orta Doğu ile Orta Asya'daki devletlerle kurulan sıkı ittifaklarla Türkiye'nin yükselerek büyük bir bölgesel güç hâline gelişini sağlıyor.
İster İran'a yeni yaptırımlar getirilmesinin reddedilmesi olsun, ister Yunanistan ve Suriye ile barışma ve son olarak Türklerin de öldüğü İsrail'in Gazze'ye giden "dayanışma filosu"na yaptığı kanlı askerî operasyonun ardından Kudüs ile yaşanan gerginlik olsun Ankara'nın özgüveni sürekli artıyor.
Artık Türkiye giderek daha fazla Arap ülkesi tarafından ekonomik güç ve demokrasiyi başarılı bir şekilde birleştiren bir model olarak görülüyor. İslam dünyasında Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, Filistinli Hamas ve Hizbullah gibi radikal İslamcı gruplaşmalarla bağlantı kurmaktan çekinmeyen yeni süper star ve halk kahramanı olarak addediliyor.
Ankara'nın politikasının yeniden şekillendirilmesinin arkasındaki stratejik beyin ve fikir babası elbette bir başkası. O, Türklerin yeni millî özgüvenini temsil etmekte rakipsiz, sürekli gülümseyen siyaset profesörü Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu.
Davutoğlu, Atatürk'ün devletini, küresel politikayı daha fazla ABD, Çin ve Rusya'nın tekelinde bırakmak istemeyen, bir dünya devleti mirasçısı olarak görüyor.
Rakipleri bu stratejiyi "Yeni Osmanlıcılık" olarak tanımlıyor. 51 yaşındaki Davutoğlu, ülkesinin AB'ye katılım çabalarına katiyen zıt görmediği kendi dış politikasını, "arzulayan herkesle azamî iş birliği" şeklinde özetliyor.
Üst düzey bir AB diplomatı, "Avrupalılar, Ankara'nın kendi başına jeopolitik rol arayışını, evde bırakılmış bir kızın düşmanlığı olarak görmemek için gerçekten de iyi danışmanlık hizmeti alıyorlar." diyor.
O, neden söz ettiğinin farkında. Brüksel'de Türkiye'nin geriye döndürülemez biçimde Avrupa'ya yabancılaşabileceği kaygısı büyük. O kadar büyük ki kulislerde şu sıralar yeni bir Türkiye stratejisi üzerinde çalışılıyor. Yeni müzakere başlıklarının açılmasından, ekonomik ilişkilerin güçlendirilmesinden ve vize kolaylıkları sağlama olanaklarından söz ediliyor.
Katılım görüşmelerine gerçekte fazla bir hareket getirilemeyeceği de açıktır. Fransa, Almanya ve Avusturya Türkiye'nin tam üyeliğini hâlâ reddediyor, Kıbrıs bloke ediyor, AB ülkelerinin büyük çoğunluğu müzakerelere tarafsız bakıyor. Geriye yalnız Türkiye'nin katılımını savunan Büyük Britanya ve İsveç kalıyor.
Arabanın oldukça yıprandığı ve bir daha yeniden yola çıkmaya ne zaman hazır olacağını kimsenin tam olarak bilmediği de bir gerçek.