KÜRESELLEŞEN DÜNYA VE DOST ARAYIŞI

 Küreselleşiyoruz…….

 Her geçen gün daha küçük ve teknolojik bir mega köy halini alan dünyamızda binlerce kilometre ötedeki insanları telefonun ucundan hissedebiliyoruz, kameranın objektifi kadar yakından görebiliyoruz ama hissedebiliyor muyuz? Yoksa gitgide artan yalnızlıklar gemisinin birer yolcusu mu oluyoruz. Çalmayan telefonların gizemini çözmeye çalışırken aslında adım adım Küreselleşiyoruz.

Önce komşuluklarımızı yitirdik. İnsanlar birbirlerine kapı deliklerinden bakar oldular, koca koca apartman yığınlarının içinde birer yalnızlık türküsü olduk. Sonra akrabalıklarımızı. Sadece bayramdan bayrama görüşür olduk. Acı ama artık nesil değiştikçe kuzenler birbirini tanımaz oldu. Sonra  arkadaşlıklarımızı ve dostluklarımızı. Küreselleşen dünyada dost yoktur rakip vardır zihniyeti yavaş yavaş bedenlerimize ve beynimize nüfus etti.

Evet küreselleşiyoruz , ve yalnızlaşıyoruz. Megaköylerin tam ortasında bir dost bir nefes arıyoruz. Ama aslında o dost çok uzağımızda ya da karanlıklar ardında değil. Onu derin delhizlerde aramak yerine içimize daha içimize dönüp bakmalıyız. Unutmamalıyız ki kalbimizin derinliklerinde bize kollarımızı açmış ve karşılıksız şekilde bekleyen var. Unutmamalıyız ki orada bizden sadece kendimiz olmamızı ve sevgiyle yoğrulmamızı isteyen var , ve unutmamalıyız ki orada büyük sevgili var. Sağlıcakla kalın ……