Kendimi şu ana kadar güneşten korunan bir krem gibi hissediyordum. Şimdi şık bir restoranda yemek yediğim masadan ayrılıp, tuvalete gittiğimde tüm kasıntılarımdan kurtulmuş bir halde bir bayanla sohbet ediyorum sanki ve o bayan bana güzel görünmenin sırlarını değil, güzel görünmezsek neler olabileceğinin işaretlerini veriyor tüm narsisliğiyle. “Koşmadan koş” diye çocuğunu uyaran, kafası karışmış bir anneyi canlandırıyor sanki.

Bir kadının diğerinden daha güzel olma yarışına hiçbir zaman katılmadım ama bir erkeğin beğendiğini söylediği kadını tercih etmemesini anlamaya çok uğraştım. Karşıdan karşıya geçerken yolun ortasında beni dondurup kaldıracak bir eşitsizlik çarpmıştı gözüme elele vermiş çiftte. Erkek, tam benim tipim; mavi gözlü esmer, kız ise alnı çıkıntılı ve büyük, gözleri rengi anlaşılmayacak kadar kısık…. Birbirlerinde buldukları şeyi hangi güzellik kavramı anlatabilir ki?

Şahitlik ettiğim diğer durum şudur ki, iki adam bir rü’yada Cennet gibi bir güzel saraya girerler. Birisi rü’yada olduğunu bilir. Aldığı keyf ve lezzet pek noksandır. "Ben uyansam şu lezzet kaçacak" diye düşünür. Diğeri rü’yada olduğunu bilmez, hakiki lezzet ile hakiki saâdete mazhar olur. Rüyada iken kimin uykudan tok kalkacağını bilmek için o günün gündüzüne de gitmek yetmez, tüm yaşantısını gözden geçirmek gerekir. Kimlerin ahını almıştır, kimlerin ahseni olmuştur vs….Yani bazen rüyalar tattırır güzelliği insanlara. Gerçekte güzel doğabilmek için, birleşen çiftlerin en azından ikisinden birinin güzel olma şansının kendisine tanınmamasının tabiatıyla…

Bugünlerde üniversite gençliğinin içindeyim, aynı üniversitenin spor salonunda aerobik yapıyorum. Güzel mi güzel bir kız, saçları, makyajı ve ayakkabısı özenle seçilmiş, yanındaki genç de en az onun kadar dinamik bir güzelliğe sahip. Bu buluşma üniversite sonuna kadar sürer diye düşünüyorum her nedense, çünkü her ikisinde de, ‘sevgilin ne kadar yakışıklı’ yorumlarının ötesinde bir beklenti yok ilişkilerine dair. Onların ahulukta ahenk oluşturmaları birbirlerine ağır bir tat verecek hiç kuşkusuz ama ben yine de kendimi,” Mâna-yı ismiyle sevme. "Ne kadar güzel yapılmış" de. "Ne kadar güzeldir" deme” şeklinde uyarmaktan geri kalmayım… Genelde cemali güzel olanın çirkin sevdiği bu alemde çift sarılı yumurtayı beğenmemek haddimize mi?