ANKARA, 07/08(BYE)--- Almanya'da yayımlanan Nürnberger Nachrichten gazetesinin 06 Ağustos 2010 tarihli internet sayfasında, Thomas Seibert imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yer alan Ankara çıkışlı haberin çevirisi şöyledir:
--Türkiye'de Ordu, Birkaç Ay İçerisinde Özellikle de Son Birkaç Gündür İmajında ve Otoritesinde Öyle Büyük Bir Kayıp Yaşadı ki Siyaset ve Devlet Üzerindeki Tartışılmaz Koruyucu Pozisyonu Oldukça Sarsıldı. Bu Gelişmeler AB Adayı Ülke İçin Bir Fırsat ama Öte Yandan Bir Tür Sınav Anlamına da Gelebilir--
Bu beklenmedik bir durum; Ankara'daki generaller, birçoğunu kendilerinin seçtiği muammalı üne sahip askerleri orduda kilit noktalara atama denemelerinde başarısız oldular. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün askerlere sınırlarını göstermesi, siyaseti özgürleştirme hamlesiydi. Şimdi Erdoğan hükûmeti, Başbakanı eleştirenlerin endişe ettiği gibi Türkiye'yi ordunun egemenliğinden çıkartıp doğrudan AK Parti egemenliğine sokmak istemediğini göstermesi gerekir.
Ordu yaşadığı başarısızlıktan büyük ölçüde kendisi sorumlu. Haklarında soruşturma başlatılan ya da savcılık tarafından sorgulanan subayların terfilerini isterken akıllarına kötü bir şey gelmedi. Geçtiğimiz aylarda ortaya atılan çeşitli darbe iddialarını da generaller kibirlerinden göremedi. Tüm suçlamaları sahte ve kirletme kampanyası olarak nitelediler, ancak daha sonra ortaya çıkan belgelerin gerçek olduğunu kabul etmek zorunda kaldılar. Tüm bunlara bir de PKK'lı Kürt asilere karşı yürütülen mücadelede yaşanan terslikler eklendi.
--Türk Siyasetçilerin, Generallere Kafa Tutabilmeleri İçin Cesarete İhtiyacı Var--
Siyasi gücü sadece resmî itibara dayanmayan bir kurum, bu tür bir olayı hiç hasar almadan atlatamaz. Ancak bu Erdoğan ve Gül'ün başarısının değerini düşürmez. Türk siyasetçilerin, generallere kafa tutmak için cesarete ihtiyacı var. Erdoğan'ın ancak sekiz yıllık bir yönetim döneminden sonra kendisinde, askerlerin sunduğu terfileri geri çevirmeye yetecek gücü bulması bir tesadüf değil.
Bazı yorumcular, terfiler konusunda yaşanan bu krizi, siyasetçilerin şimdiye kadar generallerin gölgesi altında kaldığı bir ülkede, yeni bir başlangıç dönemi olarak nitelendiriyor. Kesin olan ise ordunun artık eski gücünün olmayacağı. Avrupa Birliği tarafından da bu, olumlu bir adım olarak değerlendiriliyor denilebilir. Şimdi en önemli soru, siyasetin güç kazanmasının orduda nasıl bir etki yaratacağı sorusu. Ordunun, geçtiğimiz 50 yıl içerisinde dört hükûmet devirdiği Türkiye'de, işlerin kötüye gitme tehlikesi ve ordunun içerisinde bazılarının öfkelenerek hükûmeti devirmeye teşebbüs etme riski her zaman var. Bunun yanı sıra darbeciler artık günümüzde toplumun desteğini de hesaba katamaz. En sert AK Parti karşıtları bile darbeden yana değil.
--AK Partinin Üstünlüğünden Duyulan Korku--
Bu yüzden önemli olan, bu yeni durum karşısında siyasetçilerin özellikle de Erdoğan'ın bireysel olarak ne yapacağı. Başbakan, devletin tüm gücünü kendisine bağlamak istemekle suçlanıyor. Karşıtlarının argümanlarına göre ordunun gücünü azaltmak onu hedefine daha da yaklaştırıyor. Gerçi bu suçlama, tıpkı ordu gibi kendi gücünü kaybetme korkusuyla demokratik reformları reddedenler tarafından yapılıyor. Ancak Erdoğan'ın ve AK Partinin gün ve gün sergiledikleri hoşgörüsüzlük ve devlet kurumlarının giderek artan bir şekilde himaye altına alınması da apaçık ortada.
Bazı Erdoğan karşıtlarının hâlâ inanmalarına karşın bir hükûmet partisinin giderek büyüyen benciliği karşısında en iyi çözüm yolu ordu değildir. Muhalefet, parlamentoda hükûmetin yakasını bırakmamalı. Yargı, basın ve sivil toplum örgütleri de karşıt bir denge oluşturmaktadır. Bir de en etkili baskı aracı olan seçim sandığı var. Türkiye, generallerin yaşadığı bu mağlubiyetten bir ders çıkarır, Erdoğan ve AK Parti gelecekte bu sivil araçların yardımıyla kontrol edilebilirse, ülke büyük bir ilerleme kaydederek Avrupa Birliği'ne üyelik şansını önemli ölçüde yükseltmiş olacaktır.