Önce...
Önceliksiz bir öncünün önderliğinde, önü açık sanılan fikirlerin esareti altında, hala boynu önlüklü düşüncelere sırf yandaşlığından sebep, harika, dahiyane muamelesi yapılırken ve üstüne, önünde set olunan nice önderin nasıl heba edildiği az da olsa umursanmazken, egosu gittikçe ucubeye dönen yaratıkların hakimiyetinin ‘insan’ tarifini ayaklar altında çiğneyişi, hüzün boyalı çok acı tablolar olarak durur, en büyük resimde...
O yüzden...
Önceliğini kestiremeyen, önder olmaz, olmamalı...
Ve dahi;
Önceliğini kestiremeyen herkes, ‘insan’ tarifini ayakları altında çiğneyen ucube yaratıklar olmaya mahkumdur...
Önceliğini bilmemek, egonu tanımamaktır, kendini bilmemektir çünkü...