Umut!..  

Umut nedir diye dövündüm durdum,

Aniden karşıma çıkan yeşil gözlü, üstü pejmürde, saçları kirli, sırtında çuvalıyla ne bulursa toplayan çocuğu görünce,

Utanç denen şeyi, şak diye çarptı yüzüme o çocuğun gözleri,

Nankörlük neymiş tokat gibi indi şakaklarıma,

Dizlerimin bağını çözdü o çocuğun yeşil gözlerindeki inadına yaşama isteği,

Kollarım fersiz kaldı, gözlerinin direncini, umudunu görünce,

Uzun süre sonra ilk kez onda gördüm bu kadar belirgin, oysa her gün yüzlerce insan görmekteyim, üstüne bir de ben bin defa aynada,

O ne güç Allah’ım, o ne kudret, o ne tevhit,

Şüphesiz en iyi sen bilirsin kime ne yükleyeceğini,

Bu vesileyle affet bir kez daha,

Beni ve benim gibi milyarlarcasını,

Öyle affet ki, utancımızdan ölmeyelim,

http://twitter.com/volkan_akay

http://www.facebook.com/group.php?gid=41137683382#!/pages/BAY-Ifade-volkan-akay/151242634908162

http://www.facebook.com/#!/group.php?gid=41137683382

http://www.facebook.com/#!/

baygusto@gmail.com