Hülya Okur-HaberX

Türkiye Gazetesi Metiner Sezer

Seçimlerin iyi bir havada ve gerilimsiz geçmiş olmasını, ülke geleceği için olumlu bir gelişme olarak değerlendiriyorum. Bu bir.
Miting meydanlarında yapılan konuşmaları şöyle bir özetleyerek gelmek istiyorum bugüne. Bu da iki. Liderlerin dişe dokunur bir mesajını göremedim ben şahsen. Bu durum elem verici. Evet, arz talep meselesi. Şayet vatandaş maymuna bakmaya meraklıysa, liderler de maymun gösterecektir elbette ki ama bu durumun değişmesi lazım.
Değişecek de. Türkiye’nin önünde AB kriterleri var. Hem toplumu, hem de liderleri belli bir yere taşıyacaktır bu kriterler. Bundan şüphe yok. Toplum sosyal ve ekonomik refahını isteyecek; siyasetçiler de bu sorumluluklarını yerine getirmek için daha tutarlı ve ayakları yere basan politikalar üretmeye mecbur kalacaklardır.
Bu da siyasi arenada yer alan partilerin kendilerini yeniden tarif etmeleri gerektiği anlamına gelir.
Ak Parti’nin 29 Mart Seçimleri’nden başarıyla çıkacağını söylemek pek zor değil. Ancak, önümüzdeki dönem bu başırının devam ettirilmesini fazlasıyla güçleştirecek zorluklarla dolu. En zorlusu da ekonomik kriz. Hükümetin bu krizi başarıyla yönetip yönetemeyeceğini şimdiden söylemek zor tabbi. De... krizin uzaması halinde yıpranması kaçınılmaz olacaktır.
Bir de doğu ve güneyimizde yaşanan sıcak gelişmeler var. Türkiye bu sıcak atmosferin gerginliğini henüz fazla yaşamadı. Önümüzdeki senelerde çok sancılı bir süreçle karşılaşacaktır Türkiye. Bu süreci nasıl ve hangi strateji ile atlatacak? Doğrusu merak ediyorum!
Önümüzdeki 3-5 sene içinde tahminlerimizin ötesinde bir değişim yaşayacağımız kesin. Geriye sadece bu süreci doğru yönetmek kalıyor. Bekleyip göreceğiz.

Zaman Gazetesi Yazarı Nedim Hazar

Böyle olur Türk’ün seçimi
Biz Türkler yeryüzünde hiçbir millete nasip olmayan bir takım özelliklere haiz, bir kısım donanımlara sahibiz. Bunlardan biri –belki birincisi- en olumlu şeylerde bile bir olumsuzluk bulup bir şekilde onu ön plana çıkardığımız gibi, en olumsuz ve karamsar vukuat ve olgulardan muazzam pozitif derlemeler yapabiliyoruz. Keza çok faydalı alet edavatı bir şekilde felaket aparatına, aksi; zararlı ve negatif şeyleri de millet-memleket adına faydalı mühimmata tagayyür edebiliyoruz.
Dolayısıyla Demokrasi’gibi, ‘sandık’ gibi, ‘seçim’ gibi modern toplumlar için hayati anlamlar ifade eden olgular bizim için çok fazla anlam referansı olmayabiliyor. Ki bizzat YARSAV Başkanı muhterem bile –elbette ki siyasi kaygılarla- “Sandık da neymiş’ türünden açıklamalar yapabiliyor. Başka bir ülkede bir yargıcın böyle demesi mizah tarihine geçerdi sanırım.
Baykal milletler için ne ifade eder çok bilmiyorum ama seçim bizim milletimiz için ‘şamata’ demek biraz. Yer gök bayrak ve son albümü çıkmış kasaba türkücüsü gibi poz veren portrelerin yer aldığı afişlerle dolu sokaklar. Bangır bangır bağıran ve şehirlerarası lokanta anonsçularından bile beter ve anlaşılmaz olan seçim propaganda araçları, ‘vay efendim sen böyle dedin de, ben böyle ettim de’ şeklinde ibrik yarıştıran siyasiler, ideolojik yahut ticari olarak bir şekilde kendini bir siyasi kampın merkezine konumlandıran medya…
İtiraf etmek lazım ki, çok sağlıklı görünmemesine rağmen, çok şenlikli bir durum bu.
Bu ülkede siyasetin seçim, sandık, propaganda, plan, program ile filan yapılmadığını, mücadelenin çok farklı düzlemlerde yapıldığını Ergenekon Davası vesilesiyle son derece net bir şekilde görüyoruz. ‘bakalım kimlere oy vermişsiniz?’ şeklinde sandıkların açıldığı askeri lojman ve birliklerin olduğu bir dönem ve ülkede, sağlıklı bir demokrasiden bahsetmek Pollyannacılıktan bile ileri bir safdilliktir. Yüksek Seçim Kurulu’nun ‘nasıl yapsak da vatandaşın oy kullanmasını zora soksak?’ şeklinde ironik sıkıntılar yaşandığı bir toplumda bu kadar özgür ve medeni seçim ortamı bile bana inanılmaz lüks ve yeterli geliyor!
Ki ülkemizin siyasi geçmişine baktığımızda, yaşadığımız tüm o kanlı ve sıkıntılı tarihimiz bugünlerin siyaseten cennet olduğunu haykırıyor bize.
Geçtiğimiz hafta İstanbul’da 5 parti aynı gün miting yaptı. Hatta bunlardan üçü bir meydanda peş peşe yaptı mitingini. Bilmem siz farkettiniz mi ama ne bir olay oldu, ne hır ne gür! Benim için inanılmaz bir tabloydu. CHPliler seçim meydanından çıkarken SPliler olay mahalline giriyordu ve birbirlerine gülümseyip, bayrak sallayarak! Buna sevinilmez de ne yapılır?
Bakmayın siz siyasilerin çok bel altı, terbiye sınırlarını zorladıkları söylenen üsluplarına. Bence epey eğlenceli ve hoştu. Recep İvedikli, Küçük Emrahlı pankartlar şahane birer renkti benim açımdan. Tıpkı birbiriyle neredeyse yüzde 15’lik farklar bulunan seçim öncesi anketlerin renkliliği gibi. Bence anket şirketlerinin hepsi haklıydı ve doğruydu. Zira biz millet olarak bir günde bir siyasi partiden desteğimizi çekip, başka birini göklere çıkarabiliriz. Unutmayalım merhum Ecevit bir seçimde yüzde 20’yi geçmiş bir sonrakinden barajın altında kalabilmişti. Ülke aynı ülke, lider aynı lider, parti aynı parti olduğu halde hem de! Aslında seçmen de aynı seçmendi.
İşte bu seçmen profilini en iyi kavrayabilen siyasetçilerin kazanacağı bir seçim olacak bu.
Şu anda bu okumayı en iyi yapabilen Tayyip Erdoğan gibi görünüyor. Bir sonraki seçimde bu kadar rahat olabileceğini düşünmüyorum. Zira ANAP ve DP liderlerinin de bu sırrı çözmeye başladıklarını gördüm ben.
Seçim sonuçlarına gelince. Size hemen kesin sonuçları söyleyeyim: Hepsi kazanacak! Göreceksiniz hiçbir siyasi parti ve lider kaybetmeyecek bu seçimde de. Hatırlar mısınız –Allah selamet versin- Reha Muhtarlı dönemlerde televizyonların reyting şampiyonluklarını yorumlamaları vardı. Kimi ‘efendim 8’i üç geçe biz liderdik dolayısıyla galibiz’ derken, kimi ‘9’u beş geçe prime time’de AB’nin bilmem nesi bizi tercih etti, Türkiye bizi izledi’ türünden birincilik ilan ediyordu. Partiler ve liderler de böyle olacak anlayacağınız. Kimi ‘İl genel meclisi baz alındığında oylarımızı katladık’ derken, kimi ‘geçen yerel seçimlere bakılırsa ezici bir galibiyetimiz var’ diyecek.
Ne güzel bir şey aslında; mağlubu olmayan bir seçim yaşayacağız!
Ve yine herşeyi devletten bekleyecek vatandaş, yine helikopterlere 3 kuruşluk telsiz cihazı takmayacak, yine deprem bölgsindeki hasarlı evimize sağlam raporu versin diye yetkililere rüşvet teklif edeceğiz. Kimilerimiz yine ‘demokrasi sandıkta olmaz’ filan diyecek, kimileri ‘paşam masaya yumruğunuzu vurmanızı beklerdik’ şeklinde manşetler çakacaktır.
Belediyelerimiz yine bir dahaki seçime kadar yolları ellemeyecek, beyaz eşyacılar bir süre krizi hissedecek ne yazık ki! Ve yine bazı siyasilerimiz ‘ülkeye seçim lazım’ şeklinde demeçler ile bu şahane ve demokratik ortamı tekrar yaşamamız için iktidarı zorlayacaktır.

Milli Gazete Yazarı Emre Miyasoğlu

2009 yerel seçimlerine yaklaşırken farklı bir seçim süreci yaşadık. Parti genel başkanlarının, bu seçimi belediye seçimlerinden çıkarıp adeta genel seçim havasına soktular. Siyasetçilerde pek de yabancı olmadığımız asabi üslup, bu seçim kampanyası sırasında gerçekten haddi aştı. Milletin önünde örnek olduklarını unutan siyasilerimiz, başta Baykal, Bahçeli ve Erdoğan neredeyse RTÜK’ün eline düşecek konuşmalar yaptılar.
Kılıçdaroğlu’nun boş dosyalarla kanal kanal gezip Melih Gökçek’i adeta avlama çabası Ankara Belediye Başkanlığı’na aday olacağı izlenimi uyandırmıştı. Ama Kılıçdaroğlu’nun boş dosyalarla mantığa hiç sığmayan bir şekilde parlaması Baykal’ın koltuğunu sarsma ihtimalini biraz olsun akıllara getirince, birden ’yolsuzluk avcısı’ İstanbul Belediye Başkanlığına aday oluverdi. Kılıçdaroğlu, CHP içinde olası bir mücadeleden kurtulmak isteyen Baykal tarafından safdışı bırakılmak için bir oyalama kağıdı olarak İstanbul adayı gösterildiğini biliyor mu, farkında mı bilinmez, ama Topbaş’ın tekrar kazanma ihtimalinin çok yüksek olduğu İstanbul’da Sayın Kılıçdaroğlu yıldızı seçim akşamına kadar parlak kalacak. Kılıçdaroğlu’nun kendisinin bile büyük ihtimalle şaşırdığı sosyolojik hiçbir tesbite uymayacak yükselişi seçim sonuçlarından sonra balon gibi patlayacaktır.
’Yandaş medya’ olarak tarif edilen bir kısım medyanın, seçim sürecinde Saadet Partisi’ne ve adaylarına gösterdiği ’olağanüstü ilgi’ de büyük oranda sonuçsuz kalacaktır. Dün ’irticacı’ ve ’rejimi tehdit edenler’ olarak gördükleri Milli Görüşün yerel seçimlerde desteklenmesinde hiçbir beis görmeyen samimiyetsiz çevreler, bu yolla akıllarınca AKP’den SP’ye oy kaymasını sağlamaya çabaladılar. Baykal liderliğindeki CHP’nin çok sert ama etkisiz muhalefetinin, AKP hegomonyasını sarsamayacağını anlayanlar, birkaç puan da olsa kaybetmesinin tek yolu olarak SP’den AKP’ye kayan oyları geri getirmeyi sağlamaktı. Bunu hem SP’ye karşı daha sıcak, yakın üslup kullanarak, mitinglerine canlı yayın araçları göndererek, miting alanlarından canlı programlar yaparak ve aslında küçümsedikleri SP gücünü (inanmadıkları halde) çok büyük göstermeye çalışarak yaptılar. Bunun CHP ile danışıklı olarak yapıldığının görsel kanıtını hepimiz gördük, sözlü olarak kanıtı da seçimden birkaç gün önce Kılıçdaroğlu’nun katıldığı bir tv programının arasında "Her türlü p...luğu yaptıkları"ydı.
Bu gibi vicdan ve yargı sahibi insanlar için çok şey ifade etmekle birlikte, siyasete futbol fanatizmiyle bakanların fikirlerini değiştirecek çapta olaylar değildir. Türkiye’de maalesef, siyaset politikanın gerisinindedir ve en tepedeki siyasetçiden en alttaki seçmene kadar pek çok insan tabulaşmış, kemikleşmiş fikir duvarları içerisinde gerçekleri inatla görmemeyi sürdürmektedir.
Sonuç olarak AKP yerel seçimlerden de hiç şüphesiz galip olarak ayrılacaktır. CHP’nin içindeki muhalifler, Baykal yönetimindeki sert, kabadayıca ama cılız ve etkisiz muhalefete sebep olanlara daha çok tepki duymaya başlayacaklardır. SP genel seçimlerin iki misli bir puan toplayarak Numan Kurtulmuş’la birlikte biraz nefes alacak ve ivme kazanacaktır. MHP bence bu seçimin en etkisiz partilerinden biri olarak kalacaktır. Bunda Hakkın rahmetine kavuşan çok değerli vatan evladı, mücahit Muhsin Yazıcıoğlu’nun partisi BBP’ye bazı oyların kayacağını da hesap etmek gerekir. Çünkü bizim milletimiz çok duyarlı bir millettir ve çoğu zaman duygular ön plana çıkar.

YeniÇağ gazetesi Yazarı Afşin SELİM

29 Mart yerel seçimlerinin neticesine dair tablonun nasıl olacağı hususu hakkında; pek de şaşırtıcı olmayacağını belirtmek isterim. Burada; AKP’nin İzmir’i, Adana’yı, Diyarbakır’ı, Eskişehir’i alamayacağından uzun uzun bahsetmeye gerek yok sanırım. Her ne kadar bu seçim yerel seçim de olsa, bazı istisnalar dışında, seçmenin mührü parti amblemlerine kayacaktır. Malûm olduğu üzere, çoğu vilayette seçim heyecansız bir şekilde; Sayın Recep Tayyip Erdoğan, CHP ve MHP arasında geçmektedir. Normal şartlar altında, oy kaybına uğraması gereken iktidar partisinin halen daha yüzde 40 ve 50 civarında oy alacak olması, muhalefet partileriyle(Sayın Numan Kurtulmuş hariç) yakından alâkalıdır. Muhtemelen edinecekleri sonuçlara kendilerini  her halükârda hazırlamış olmalarından dolayı, tatmin de olacaklardır, hattâ bunu başarı kabul edeceklerdir. Bir düşünürün dediği gibi; demokrasilerde çareler tükenmez ama, bulunan çarelerle demokrasi tükenir. Fakat her şeye rağmen, bu seçimin seçenler ve seçilmişlere rağmen, mali ve manevi kriz yaşayan Türkiye ve seçmeni için hayırlara vesile olmasını temenni ediyorum. Şu tip bir kötümserliğimde yok değil aslında: “Oy kullanarak bir şeyler değiştirilebilseydi, yasa dışı ilan edilirdi.”

Birgün Gazetesi Adnan Tönel

Çok uluslu ya da yerel bazlı güçlerin, para akışını veya ticareti kolayca sağlayabilecekleri adayları, vitrin olarak seslerini duyurabilecekleri yerel temsilcilerini ilçe bazlı öne sürmüşlerdir muhakkak. Bu nedenle, seçimlerde uygulaya geldikleri sömürü politikalarına destek isteyeceklerdir. İl, ilçe, belde ve mahallelerde emekçilerin demokrasi anlayışını özümsemiş toplumsal muhalefet ve bütünleştirici dinamikleri  kapsayan, halkın çıkarlarını temel alan programlar çerçevesinde ortaya çıkacak adayların belirleyici olmasını gönlümüz arzu ediyor.

Taraf Gazetesi Önder Aytac & Emre Uslu

Deniz Baykal AKP’nin başarı sayılacak oy oranını “yüzde 52’den aşağıda olmamalı” şeklinde açıkladı. İki genel, bir yerel seçim atlatmış ve ikinci yerel seçimlere hazırlanan iktidar partisinin, iktidar olmanın verdiği yıpranmışlıkla bir miktar oy kaybetmesi oldukça doğal. Yine Ergenekon gibi bir terör örgütü (E-TÖ) ile uğraşması, ABD merkezli global ekonomik çöküşün bizi ‘teğet geçse’ de varlığı, Ortadoğu’da daha etkin ve aktif bir dış politika yürütmenin risklerinin mevcudiyetine rağmen, ana muhalefet liderinin AKP’ye yüzde 52’lik bir oy oranı biçmesi söz konusu. Kanımızca bütün muhalefet partisi liderleri politikayı bırakmalı, Erdoğan da, Venezuela’da olduğu gibi, kendini ömür boyu iktidar sayacak bir referandum kararı alması mı gerekli acaba? Bu bağlamda Baykal’ın çıtası ne yazık ki ana muhalefette bile aciz kaldığının ve Bahçeli’ye muhalefet liderliğini kaptırdığının göstergesi. Elbette Baykal’ın CHP’nin başında olması da AKP için büyük avantaj.

Doğudaki seçim sonuçlarına ilişkin değerlendirmelere baktığımızda, A ve G araştırma şirketinin sahibi Adil Gür’ün bazı değerlendirmeleri önemli. Öncelikle “bu seçim iki partili olacak.” Türkiye’nin diğer illeri gibi doğuda da partiler, AKP’ye karşı en güçlü adayın arkasında birleşme yoluna gidecekler. Ayrıca; 2007 seçimlerinden sonra başbakanın Kürt sorununda hiçbir yeni politik açılım getirmemesi ve eskinin derin statükocu söylemlerine geri dönmesi, AKP’nin bölgedeki imajını olumsuz yönde etkiledi. Elbette, TRT-6 açılımı da bölge seçmeninin dikkatinden kaçmayacak bir önemli atak. Yine Adil Gür’ün değerlendirmesine göre; başbakanın “kimi aday göstersem zaten kazanır” düşüncesi ya da bölge milletvekillerinin basiretsiz yönlendirmeleriyle özellikle; Ağrı, Batman, Siirt, Urfa, Diyarbakır (büyükşehir belediyesi hariç) gibi illerdeki başkan adayı seçimlerinin isabetliliği konuları da oldukça tartışmalı. Örneğin Siirt’te DTP adayı Selim Sadak olunca, bu kentteki dostlar, Mervan Gül’ün dışındaki her adayın seçimleri AKP’ye kazandıracağını dillendiriyorlardı ki, AKP’nin daha önceden MHP, CHP, DYP ve bağımsızdan aday olup, hiçbirinde de başarılı olamayan Kasım Ceylan’ı açıklaması çok ilginç karşılandı. AKP’nin Siirt’i neden ve kime ikram ettiği şimdiden merak konusu. 

Diyarbakır da ise durum gerçekten de ilginç. Adil Gür; “AKP Diyarbakır’da oyunu arttırır ancak seçim kazanamaz ve AKP’ye yüzde 35, DTP’ye yüzde 55 oy” öngörüyor. Oysa AKP’nin 2007 genel seçiminde aldığı oy oranı yüzde 40. Son on yıl içerisinde DTP Diyarbakır’da yalnızca bir kez yüzde 55’i yakaladı. 2002 genel seçiminde HADEP yüzde 56 oy aldı. Bundan önce de rakipsiz girdiği 1999 yerel seçimlerinde aldığı oy oranı ise yüzde 40. 2004’teki yerel seçimlerde aldığı oy ise yüzde 41. Yani her seferinde yerel seçimlerdeki oy oranları genel seçimlere göre en az yüzde 5-15 arasında düşme gösteriyor. Son seçimlerde de DTP’nin oyu yüzde 47. 2009 döneminde DTP’nin söylemlerinde küçük de olsa bazı değişiklikler var. Artık yalnızca “oyunu kendine ver”, “düzen partilerine oy verme” propagandası ile yetinmiyorlar. Özellikle büyükşehir belediyesinin hizmetlerini de sergilemeye çalışıyorlar. Ancak bunun, trendi etkileyip etkilemeyeceği seçimlerin sonrasında görülecek. Bu seçimlerde AKP de diğer seçimlere göre daha da fazla iddialı. Son olarak Diyarbakır’da, Türkiye’nin başka hiçbir ilinde bu ölçüde hissedilemeyecek bir “mahalle baskısı” bu bölgede yapılan seçim anketlerine de yansımakta.

Güneydoğu seçimlerine damgasını vuracak önemli aktörlerden birisi de Kürt Hizbullah’ı. Gerek Hizbullah gerekse de bölgede ektin olan dinî ve politik networkların, AKP lehine seçime müdahil olması bekleniyor. Ancak bölgede bu sefer Saadet Partisi’nin de etkisi söz konusu. Örneğin Batman’da etkin olan bir dinî yapılanmanın, en azından il genel meclisi seçimlerinde Saadet Partisi’ne oy vereceği konuşuluyor.

8 Mart 2009 günü Diyarbakır İstasyon Meydanı’nda yapılan Evindarén Péxember Platformu (Peygamber Sevdalıları Platformu) tarafından organize edilen Mewluda Muhammedi etkinliğine katılan 80-100 bin kişilik halk kalabalığı bölgede dinî yapıların ne kadar etkili olabildiğini gösteriyor. Aslında etkinlik için –diğer örgütlerin de destek vermesine karşın- temelde bir Hizbullah etkinliği demek yanlış olmaz. Etkinliğin konuşmacıları, verilen mesajlar ve organizasyon şekliyle etkinlik Hizbullah tarafından organize edildi ve günlerdir örgüte yakın Çağırı FM, Doğru Haber, susanıngülleri.org, hurseda.com, yesrip.com gibi yine örgüte yakın siteler tarafından halka duyuruldu.

Bu etkinliğe katılanların oranının da gösterdiği gibi, batıdaki imajının aksine, Kürt Hizbullahı 2000 yılından bu yana toparlandı ve bölgede azımsanmayacak pozitif bir imaj kazandı. Özellikle şiddet stratejisini bir kenara bırakarak bir yardım kuruluşu şeklinde hareket etmeye başlayan örgüt, yeni bir aktör olarak, bölgedeki dengeleri yeniden değiştirecek. Genelde “apolitik” mesajlar vermeyi tercih eden bu örgüt, 8 mart günü, gün ortasını etkinlik zamanı olarak tercih etmesi bile, DTP’nin “Kadınlar Günü” etkinliğinin önünü kesmek için düşünülmüş bir zamanlama olabilir. Nitekim DTP’de Kadınlar Günü etkinliğini bir gün önceden yapmak zorunda kaldı. DTP’nin Kadınlar Günü etkinliğine gösterilen ilgi ile Hizbullah’ın etkinliğine gösterilen ilgi arasındaki büyük fark bile, tek başına DTP’nin işinin hiç de kolay olmayacağının göstergesi.

Etkinliği giderek artan Hizbullah’ın hem kendisi bölgede bir dönüşüm içinde, hem de bölgeyi dönüştürmek için etkin bir strateji ve bu stratejiyi uygulayacak bir damar bulmuş gibi görünüyor. Bu çerçevede Hizbullah’ın bölgede kimi destekleyeceği de önem kazanmakta. DTP’yi desteklemeyeceği kesin olduğuna göre, bölgede Hizbullah etkili oyların Saadet Partisi ve AK Parti’ye gitme olasılığı var. Üçüncü olasılık da Hizbullah üyelerinin hiç bir partiyi desteklememesi. Her üç olasılığın da örgüt içinde hararetli bir şekilde tartışılması söz konusu. Örneğin Batman’da tercihlerin il genel meclisi seçimlerinde Saadet Partisi’nden yana, belediye başkanlığı seçimlerinde de AKP’den yana olabileceği konuşulanlar arasında. Diyarbakır için durum biraz daha belirsiz görünüyor ancak burada Hizbullah’ın tercihini AKP’den yana koyması durumunda “king maker” (kral atayıcı) olabilmesi ihtimal dahilinde. Hizbullah’ın YouTube’deki bölümünde Erdoğan’ın Diyarbakır Konuşmaları’nın videosunun konulması da bu örgütün tercihini AKP’den yana kullanabileceğini gösteriyor.

Diyarbakır seçimlerinde uygulanan taktikler ve vaatler de ilginçleşmekte. DTP “biz kazanmazsak şiddet geri döner” şeklinde korku taktiğini uygularken, AKP “hizmet siyaseti” iddiasıyla, DTP’nin kimlik siyaseti söylemini açığa çıkarmak istiyor. Ancak her iki tarafın da oyunu almayı düşündüğü, kategorik olarak karşı tarafta yer alabilecek seçmene, sıcak gelecek “politik” mesajlar verdiği görülüyor. Örneğin AKP adayının “Diyarbakır hapishanesini müze yapma” projesi, yolu bir şekilde Diyarbakır zindanına düşmüş, veya Diyarbakır zindanı hikâyeleriyle büyümüş seçmenlere gönderilen bir mesaj. Bunun karşısında Osman Baydemir’in Diyarbakır’a “Şeyh Said Çeşmesi yaptıracağım” vaadi de İslami duyarlılığı olan Kürt seçmene gönderilen bir diğer ince mesaj.

Sözcü Gazetesi Aylin Sungur

Size aklımdan ve gönlümden geçeni söylesem abartı olmaz herhalde AKP derim kim kazanır derseniz büyük bir oylan gene AKP alacak derim, belli bir çizgisi var bu partini ve kazanacak