BERLİN, 09/07(BYE)--- Tirajı günde 445.820 olan liberal sol eğilimli Süddeutsche Zeitung'un 9 Temmuz 2010 tarihli sayısında, Kai Strittmatter imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan yorumun çevirisi şöyledir:

Siyasi arenada yer alan partilerin hepsi memnun değilse acaba bu durum iyiye mi yoksa kötüye mi işarettir? Belki şöyle bir ifadede bulunabiliriz: Daha da kötüsü olabilirdi. Anayasa Mahkemesi hâkimleri, hükûmetin reform paketinin tamamına karşı çıkabilirdi. Bu durumda bir devlet krizi çıkacak ve erken seçim kaçınılmaz olacaktı. En azından şimdilik bir kaos çıkmamış oldu. Hâkimlerin bu konuda yapmış olduğu en iyi şey budur.

Muhalefet, Anayasa Mahkemesinin kararından memnun değil. Zira hâkimlerin, hükûmeti bir kez daha tamamıyla sabote etmesi beklentisi söz konusuydu. Hükûmet de Anayasa Mahkemesinin kararından memnun değil, çünkü reform paketinde öngörülen, yargının demokratikleşmesi hedefine istenildiği şekliyle ulaşılamadı. Türkiye'de daha fazla demokrasi umudunda olan liberal gözlemciler de memnun değil. Sürpriz bir şekilde Anayasa Mahkemesi hâkimlerinin bazı önemli maddelere karşı çıkmadığı görüldü. Türk halkı, referandumda, etkili askerî yargının kanatlarını kırabilecek. Buna rağmen mahkeme yine bir günah işlemiştir.

Türkiye'de kanun koyucu TBMM'dir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi aslında anayasa değişikliklerini içerik olarak değil sadece şekil olarak inceleyebilme yetkisine sahiptir. Fakat mahkeme bunun ötesine geçmiştir. Anayasa Mahkemesi, hizmetinde olması gereken anayasanın hükümdarı olmaya çalışıyor. İşlenen bu günah neyin yanlış olduğunu gösteriyor: Anayasa Mahkemesi hâkimlerinin üzerinde durduğu "yargının bağımsızlığı", çoğu zaman hukukun ve kanunların da bağımsızlığıdır.