ANKARA, 25/08(BYE)--- Merkezi Washington'da bulunan düşünce kuruluşu The Washington Institute for Near East Policy'nin 24 Ağustos 2010 tarihli internet sayfasında, Soner Çağaptay imzasıyla ve yukarıdaki başlık altında yayımlanan yorumun çevirisi şöyledir:
Türkiye'de seçimlere yaklaşık bir yıl var ancak sonuçlarından biri kesin görünüyor: Ülkenin gelecek dönemdeki Başbakanı bıyıklı olacak.
Geçtiğimiz yirmi yıl içerisinde burun ve üst dudak arasındaki tel tel tüyler bir erkeklik işaretinden ziyade bir sınıfın sembolü hâline geldi. 1990'ların başına kadar her Türk erkeğinde bıyık vardı, oysa bugün bıyık alt-orta sınıf ve varoş olarak bilinen işçi sınıfının yaşadığı mahallelere ait bir şey. Sanayileşme ve kente göç döneminin simgesi olan bu beton mahalleler, Türkiye'nin tüm şehirlerini sevimsiz şekilde kuşattı.
Türkiye orta sınıfa doğru ilerleme kaydediyor olsa da varoşlar hâlen seçmenlerin çoğunluğunu oluşturuyor. Türkiye gelecek temmuzda varoşlardan çıkma bir başbakan seçecek gibi görünüyor; tıpkı İstanbul'un Kasımpaşa mahallesinden gelen bıyıklı bıçkın adam, görevdeki Başbakan, Recep Tayyip Erdoğan gibi. Taksi şoförleri Erdoğan'ı sever. Bir taksicinin söylediği gibi "Erdoğan bizden biri gibi."
Erdoğan'ın Adalet ve Kalkınma Partisi, diğer bir deyişle AK Parti, 2002 yılında iktidara geldi ve partinin bu uzun süreli başarısının altında Erdoğan'ın varoşlarla tüm İslami ideolojilerden daha iyi bağ kurmasında yatıyor. Kamuoyu yoklamaları Türklerin sadece yüzde 15'inin İslamcılığı desteklediğini gösterse de AK Parti yüzde 47 oranında oy toplayarak iki kez iktidar oldu.
Türk siyasetinde basit bir kural geçerlidir: Kadınlar ve bıyıklı kocaları, liderleri olarak bıyıklı adamları severler. Türkiye Başbakanı sadece varoşlardan gelen biri gibi görünmez, aynı zamanda öyle yürür ve konuşur -mesela ne zaman isterse televizyondan sövüp sayar-.
İşte bu nedenle Cumhuriyet Halk Partisi, tıraşlı ve orta-üst sınıf görünümlü lideri Deniz Baykal'ı bir seks kaseti skandalı nedeniyle indirip yerine varoşlardan gelme, bıyıklı bir bürokrat olan Kemal Kılıçdaroğlu'nu getirdiğinde, bu küçük bir devrim gibi göründü. 2002'den bu yana ilk kez AK Parti gerçek bir rekabetle karşı karşıya: Kılıçdaroğlu varoşlara ulaşabilir, ki bunu selefi yapamamıştı.
Kılıçdaroğlu'nun partisi kamuoyu yoklamalarında yükselişte ve olaylar Kılıçdaroğlu'nun lehine gelişiyor. Bu yaz, Batılı ülkelerin de terör örgütü olarak tanıdıkları Kürdistan İşçi Partisinin şiddet eylemleriyle gölgelendi. Türkler, hem Kürt milliyetçiliğinin yükselişi hem de AK Partinin güvenliği sağlayamamasından ötürü mutsuz.
Kürt milliyetçiliğinden kaçınan bir Kürt olan Kılıçdaroğlu, etnik bölünmede köprüden bahseden Türk Obama olarak puan kazanabilir. Köşe yazarı Aslı Aydıntaşbaş, bu bağlamda Kılıçdaroğlu'nun, "ülkenin bütün mukimleri için daha fazla özgürlük" vadetmesi ve AK Partinin İslami eğilimi nedeniyle bir kenara bıraktığı Türkiye'nin AB'ye katılma hedefini tekrar kucaklaması gerektiğini söylüyor.
Türkiye sonunda İslamcı olmayan ve ülkenin Avrupa'ya katılma çabalarını tekrar canlandıracak bir lider seçme şansı buldu. Bazen küçük bir tüy büyük bir fark yaratabilir.