Saf ve temiz, katıksız sevgimiz.

Yoktur küfürcümüz,

Küfürsüz insan yeni doğmuş bebek gibidir.

Saf ve temiz.

Kirlenmemiş düşünceleri,

Aydınlık güneş her hücresine işlemiş,

Beyni gelişmiş, düşüncesi yetişmiş.

Ham ve yontulmamış kavak gibi değil.

On kere düşünür, bir kere konuşur.

İnsan olana, olgunluk yaraşır.

Çöl ortasında kum tanesi kadar çıksa da bir küfürbaz karşısına,

Esen rüzgar gibi kelimelerin keskinliğinde, karışır gider toprağa, susuz toprağa,

Adına çöl denilen toprağa, yani, yeşilsiz dağa, ovaya.

Küfürbazda anlar belki kafasına kelimeler taş gibi düştüğünde,

Anlarda, dinler belki kulağını verirde kalbinden gelen sese,

Tokatı yemeden uzattıkça uzattığı ense.

Faydalı olmak için çabala,

Çabala ki çabalarının faydasını gördüğünde yakala.

Bir okyanusta balık tutmak gibide olsa,

Oltanın ipi kısada gelse,

Oltanın ucunda yemi de takılı olmasa,

Oltaya bir balıkta gelmese,

Sabaha kadar bekle şafak sökerken yakalarsan bir nimet,

Adını tak o zaman olsun sana kısmet.

Değerini bil, bil ki bildiğin için olsun adı kadir kıymet.

Her zaman sabret. Sabretmeden selamet gelmez.

Selametin sonu mutluluktur.

Mutlu olan insan çevresine mutluluk saçar küfür değil.

Küflü peynir gibi olma sakın sofralarda yerin olmaz.

Çöp tenekesinde kalırsın.

Ne zaman ki bir kamyon alıpta götürene kadar seni.

Küfürbaz ile çöplüğün ne farkı vardır.

İnsanların kullanıp, kulllanıp attıklarından.

Ömrünün baharında değerini bil,

Büyüklerini horlama, başaramadıkların için kötü huylarını zorlama,

Hayvani güdülerine sahip ol.

Açığa çıkarma, törpüle, törpüle yuvarlak olsun.

Bir gün gelip kendine de ucu batmasın.

Yontulmamış ağaç gibi olsa da huyların,

Hayat yontar, yaşadıkça bir baltaya sap olursun elbet.

Ama zaman çok geç olabilir.

Seni göreceklerin, yaşam süreci sana yetişemez belki bu dünyada,

Olsun. Yinede sen adam olduğunda,

Senden sonra geleceklere de öğretirsin öğrendiklerini.

Hayatın nasıl insanı yontarak öğrettiğini,

Oysaki biraz daha yorsaydın kendini,

Dinleseydin büyüklerini, anlasaydın tecrübelerini,

Hayat yolunda fazla yontulmaya da gereğin kalmayacaktı belki,

Hayatın büyük bir bölümü daha mesut ve bahtiyar geçecekti.

Özür dilemesini de bil küfür ettiğin insanlardan,

Cehaletine ver kendini, ham ve yontulmamışlığına.

Var bildiğin zekanı yarıştırmak yerine,

Zekanı nerelerde, nasıl ve faydalı kullandığına yor düşüncelerini.

O zaman anlarsın beynini de ne yönde geliştirdiğini.

Dahiler doğmuştur, yetiştirilmemiştir.

Dahi olamassın belki ama ahi olabilirsin

Her şeyden önemlisi küfürbaz olmamayı da öğrenebilirsin.

Yaşın ne olursa olsun,

Öğrenmenin yaşının olmadığını bilesin.

http://groups.google.com.tr/group/haberozel