İşçi bir karı kocanın tazminatsız bir şekilde işten çıkarılmasının ardından çift, İş Mahkemesi’ne başvurdu ve ücret ve tazminat alacaklarının tahsilini talep etti. Çiftlerden S.M. çalıştığı çiftlikte 15 at, 1 inek ve 2 köpeğin bakım işleri, ahır temizliği bakımı ve bahçe işlerinden sorumlu olduğunu ve eşi Z.M.’nin ise yemek ve ev ev işleriyle uğraştığını ifade ederek 5 yıl boyunca kesintisiz bir şekilde bu işe devam ettiklerini aktardı.
ÇİFT ALACAKLARININ TAHSİL EDİLMESİNİ TALEP ETTİ
Çift, haksız ve ihbarsız bir şekilde işten çıkarıldıklarını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra; fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil yıllık ücretli izin alacaklarının tahsil edilmesini istedi.
İŞVEREN ÇALIŞANLARIN ALACAKLARININ OLMADIĞINI BELİRTTİ
Çiftin çalıştığı çiftliğin sahibi ise S.M.’nin çiftlikte at bakıcılığı yaptığını, davacının isteklerinin 4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde değerlendirilemeyeceğini belirtti. İşveren, S.M.’nin atlarla ilgilendiğini, ahır içindeki temizlik işlerini yaptığını, işin toplam 3 saat sürdüğünü ve akşama kadar vaktini boş bir şekilde geçirdiğini ifade ederek, akşamüstü atlara yapılan işlemlerin ise bir saatten az olduğunu dile getirdi.
Ayrıca işveren, S.M.’nin eşi Z.M.’nin ise çiftlik evinde çalıştırıldığını ve bu dönemde önceyse çalıştırılmadığını belirterek, davanın reddini talep etti.
1. İŞ MAHMEMESİ DAVANIN REDDİNE HÜKMETTİ
1. İş Mahkemesi, S.M.’nin çiftlikte seyis olarak çalıştığı gerekçesiyle 4857 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması fırsatının olmadığına karar verdi. Davacı Z.M.’nin de davalı çiftlikte ev hizmetlerinde çalıştığı ve yine 4857 sayılı kanunun 4/1 (e) hükmü kapsamında ev işlerinde görev alan kişilere de 4857 sayılı kanun hükümlerinin geçerli olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine hükmetti.
YARGITAY’DAN EMSAL KARAR
Olayın ardından çift tarafından karar temyiz edilince Yargıtay devreye girdi ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi emsal niteliğimde bir karar verdi. Karara göre, yargılama esnasında dinlenen davacı ve davalı tanıklarının iş sözleşmelerinin feshine yönelik somut ve görgüye dayalı bir bilgileri olmadığı ve davalı işveren tarafından dosyaya davacılara yönelik işe gelmediği öne sürülen günlere dair herhangi bir devamsızlık tutanağının gösterilmediği kaydedildi.
YARGITAY’DAN İHBAR TAZMİNATI KARARI
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, davaya ilişkin verdiği kararda şu ifadeleri kullandı:
“Belirtilen konular ve dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda davacıların iş sözleşmelerini davalı işveren tarafından feshedildiği fakat ispat yükü üzerinde olan işveren tarafından feshin haklı sebebe dayalı olduğunun ispatlanamadığı anlaşılmıştır. Bu kapsamda gerçekleştirilen işin niteliği dikkate alındığında davacılar kıdem tazminatına hak kazanamasa da 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 432 ve 438. maddeleri gereğince ihbar tazminatı hakkı kazandıkları için ilgili alacağın hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.”
EMSAL NİTELİĞİ TAŞIYOR
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin verdiği bu kararın emsal niteliği taşıdığı belirtilirken, ev hizmetleri ile tarım işleri gibi alanlarda çalışan kişilere de ihbar tazminatı ödenmesi gerektiğine karar verildi.
